Ημέρα διεθνούς αλληλεγγύης με τον παλαιστινιακό λαό

 Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας Αλληλεγγύης για τον παλαιστινιακό λαό (29 Νοεμβρίου) και των εξελίξεων στο Παλαιστινιακό, η Pangea δίνει στη δημοσιότητα το ακόλουθο ψήφισμα του 2ου συνεδρίου του Κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά, που υιοθετήθηκε στις 25/11/2007.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

Με την ευκαιρία της 40ης επετείου της στρατιωτικής κατοχής της Δ. Οχθης και της Γάζας, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς[ΚΕΑ] επιβεβαιώνει τη δέσμευσή του για τη λήξη της ισραηλινής κατοχής και την αναγνώριση του δικαιώματος του Παλαιστινιακού λαού να έχει το δικό του κράτος δίπλα στο κράτος του Ισραήλ.

Η λύση της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής σύγκρουσης μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας διεθνούς διάσκεψης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, που θα εμπλέκει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και θα στηρίζεται στις αποφάσεις του ΟΗΕ για τη δημιουργία κυρίαρχου και ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967,με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ,αναγνωρίζοντας το δικαίωμα επιστροφής στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες ,σύμφωνα με το ψήφισμα 194 του ΟΗΕ.

Κάνουμε έκκληση για τη διάλυση των εποικισμών των Ισραηλινών στη Δ. Όχθη, για την κατεδάφιση του τείχους του απαρτχάιντ, για την απομάκρυνση των σημείων ελέγχου, για τη λήξη του αποκλεισμού της Γάζας, για την απελευθέρωση όλων των φυλακισμένων Παλαιστινίων, ιδιαίτερα των εθνικών ηγετών και μελών του Κοινοβουλίου.

Καταγγέλλουμε την καθημερινή και συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συλλογική τιμωρία που εφαρμόζει ο ισραηλινός στρατός. Σύμφωνα με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για το τείχος του απαρτχάιντ, κάνουμε έκκληση σε όλα τα κινήματα ανά τον κόσμο, που αγωνίζονται για την ελευθερία, δημοκρατία και ειρήνη, να ασκήσουν πίεση στην Ισραηλινή Κυβέρνηση για να θέσει τέρμα στον πόλεμο και την κατοχή.

Αλέξης Τσίπρας: «Καβαλιώτης» και μόλις 33 Μαΐων το φαβορί για την ηγεσία του ΣΥΝ

 

 Αντιγράφω από άρθρο του Τάσου Αποστολίδη (ΚαβαλαΝετ)

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΝ, κυρίως σε επίπεδο στελεχών από την Αθήνα, καθώς η δήλωση του Αλέκου Αλαβάνου ότι αποσύρεται, έχει πυροδοτήσει πλείστα σενάρια διαδοχής. Στην Καβάλα, και την υπόλοιπη περιφέρεια, τα στελέχη του ΣΥΝ παρακολουθούν μάλλον αμήχανα τις εξελίξεις, εκτιμώντας ότι ανοίγει ο δρόμος για τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος είναι μόλις 33 ετών. Με ρίζες από την Ελευθερούπολη, επαγγελματική δραστηριότητα και εξοχική κατοικία στη Νέα Πέραμο, ο νεαρός πολιτικός είναι ιδιαίτερα αγαπητός στην περιοχή και αυτή τη στιγμή φαντάζει ως η ιδανικότερη, και μάλλον η μοναδική διαθέσιμη, λύση για την ηγεσία του κόμματος.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ
Ο Αλέξης Τσίπρας γεννήθηκε το 1974 στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Η μητέρα του κατάγεται από την Ελευθερούπολη, την οποία ο ίδιος επισκέπεται συχνά. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια αξιοποίησε μια κληρονομιά του στην περιοχή της Νέας Περάμου, όπου μαζί με τον αδελφό του ανέπτυξε επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα των οικοδομικών επιχειρήσεων. Στη Νέα Πέραμο μάλιστα, ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί και εξοχική κατοικία, όπου περνά τον ελεύθερο χρόνο του τα καλοκαίρια.
Είναι διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. με μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολεοδομία και Χωροταξία. Εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός στον κατασκευαστικό κλάδο. Έκανε το «μπαμ» στα πολιτικά πράγματα με την υποψηφιότητά του στο Δήμο Αθηναίων, το 2006, όπου συγκέντρωσε ποσοστό περίπου 11%. Η ενασχόλησή του με τα κοινά μετρά 16 χρόνια. Οργανώθηκε στην Αριστερά στα μαθητικά του χρόνια από τις γραμμές της ενιαίας τότε ΚΝΕ. Συμμετείχε ενεργά στο μαθητικό κίνημα κατά την περίοδο των καταλήψεων ’90-’91 και στη συνέχεια στο φοιτητικό κίνημα. Το 1999 εκλέχθηκε Γραμματέας της Νεολαίας Συνασπισμού, θέση που διατήρησε μέχρι το 3ο Συνέδριο της Οργάνωσης (Μάρτιος 2003). Στο 4ο Συνέδριο του ΣΥΝ (Δεκέμβρης 2004) εκλέχθηκε με το 42% των ψήφων των συνέδρων (πέμπτος σε σειρά) στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή και ακολούθως στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, όπου ανέλαβε την ευθύνη για θέματα παιδείας και νεολαίας.
ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Την απόφασή του να μη θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για την προεδρία του Συνασπισμού στο προσεχές συνέδριο ανακοίνωσε ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους. Ο κ. Αλαβάνος δήλωσε ότι παραμένει ενεργός πολιτικά στο κόμμα και κοινοβουλευτικά στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Τις προηγούμενες ημέρες ο κ. Αλαβάνος είχε συναντήσεις και επικοινωνία με στελέχη του ΣΥΝ, τα οποία εισηγούνταν να παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος για μία τριετία ακόμη.Εντούτοις, ο πρόεδρος της Συνασπισμού επέμεινε στην απόφασή του να αποχωρήσει. Μέχρι και το 5ο τακτικό συνέδριο του κόμματος, στα τέλη Ιανουαρίου, αναμένεται να ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες για το τιμόνι της Κουμουνδούρου. Σε ανακοίνωση του ο ΣΥΝ αναφέρει πως «συντροφικά και με αισιοδοξία κινούμαστε προς το τακτικό συνέδριο του κόμματος, σύμφωνα με το καταστατικό, με στόχο να βρεθούμε ακόμα πιο κοντά στην κοινωνία και ιδιαίτερα στη νεολαία». Αυτή η πορεία δεν πρόκειται να επηρεάσει ούτε κατ’ ελάχιστον την αντιπολιτευτική μας ισχύ.
Ο Αλέκος Αλαβάνος άνοιξε και ανοίγει δρόμους και παραμένει ενεργός ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ» καταλήγει η ανακοίνωση. Ο κ. Αλαβάνος περιόδευσε χθες στο Ηράκλειο της Κρήτης από όπου ρωτήθηκε εκ νέου για το θέμα της αποχώρησής του. «Έχουμε αναλάβει όλοι μας και εγώ προσωπικά να κατακτήσουμε ένα δημιουργικό, κριτικό και πρωτοποριακό ρόλο στο χώρο της αντιπολίτευσης και να γίνει ο ΣΥΝ μια δύναμη που θα εμπιστεύεται η νέα γενιά. Αυτή την πορεία που ξεκινήσαμε και την αναγνωρίζει ο ελληνικός λαός θα την συνεχίσουμε» είπε.

Τα σενάρια που ακούγονται το τελευταίο 48ωρο ποικίλουν. Αν και όλοι στο ΣΥΝ μιλούν για τον Αλέξη Τσίπρα, πολύ σοβαρά αντιμετωπίζεται και το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος ωστόσο λέει κατηγορηματικά όχι στο ενδεχόμενο να διεκδικήσει την προεδρία του κόμματος. Κάποια στελέχη του ΣΥΝ θεωρούν πιθανή την «αναγκαστική» εκλογή του Νίκου Χουντή, ωστόσο εκφράζονται φόβοι για «επικοινωνιακές απώλειες». Πολλοί θεωρούν πως ο Δημήτρης Παπαδημούλης θα επιχειρείσει να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, πάντως με τις χθεσινές του δηλώσεις ο ευρωβουλευτής έδειξε ότι δεν εγκαταλείπει το Στρασβούργο. Ήξεις αφήξεις ήταν η δήλωση που έκανε ο Φώτης Κουβέλης, σε ό,τι αφορά το πρόσωπό του, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Σθεναρή αντίσταση πάντως προβάλλει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας παρά το παρασκήνιο που υπάρχει και τις φήμες που θέλουν τον Αλέκο Αλαβάνο να… του έχει δώσει το δαχτυλίδι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ
Για το ίδιο θέμα ρωτήθηκε και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης. Ο ίδιος είπε ότι θα προτιμούσε να παρέμενε στην ηγεσία του κόμματος ο κ. Αλαβάνος, αλλά δήλωσε αισιόδοξος για την πορεία του ΣΥΝ. Σε ερώτηση για το αν ο ίδιος θα είναι υποψήφιος, είπε ότι έχει ακόμα 18 μήνες σκληρής δουλειάς στο Ευρωκοινοβούλιο. «Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να επιδιώξουμε την ίδια συνεννόηση στο θέμα της διαδοχής και ευρύτερα στο ρόλο των προσώπων και να μην αρχίσουμε να ανακοινώνουμε, δεξιά-αριστερά στα ΜΜΕ πριν συζητήσουμε μεταξύ μας, υποψηφιότητες» συμπλήρωσε.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΡΦΙΔΗΣ
«Μας αιφνιδίασε η απόφαση του προέδρου» είπε από την πλευρά του ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Καβάλας του ΣΥΝ, Κώστας Μορφίδης, εκτιμώντας πάντως ότι «οι αλλαγές που έχουν δρομολογηθεί δεν επηρεάζονται από το ποιος θα είναι πρόεδρος». Ο κ. Μορφίδης αν και δεν θέλησε προς το παρόν να λάβει θέση επί των τεκταινόμενων, εμφανίστηκε υπέρ της εισόδου νέων στα κεντρικά όργανα του ΣΥΝ. «Η δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια δεν θα πάει στράφι» κατέληξε ο κ. Μορφίδης.

ΗΛΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Συγκρατημένος στις δηλώσεις του ήταν ο πρώην γραμματέας της Ν.Ε. Καβάλας του ΣΥΝ, Ηλίας Ιωαννίδης, ο οποίος συνδέεται με μακρόχρονη φιλία με τον Αλέξη Τσίπρα, προτού ο νεαρός πολιτικός γίνει ευρέως γνωστός. «Ο ΣΥΝ θα περάσει από μία δοκιμασία που δεν υπολόγιζε. Όλοι είχαμε την εντύπωση ότι θα συνεχίσουμε τουλάχιστον μέχρι το επόμενο συνέδριο και ότι στο προσεχές θα επανεκλεγόταν ο Αλέκος Αλαβάνος, θα επιδοκιμαζόταν οι επιλογές του που αύξησαν τις δυνάμεις μας. Από τη στιγμή που εξήγησε γιατί δε μπορεί να συνεχίσει, οφείλουμε να σεβαστούμε την επιλογή του» είπε ο κ. Ιωαννίδης και πρόσθεσε: «Δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι υπάρχουν αδιέξοδα. Μόνο δυσκολίες. Έχουμε ικανότατα στελέχη που ένα από αυτά θα μπορέσει να παίξει το ρόλο του προέδρου του ΣΥΝ και να υπηρετήσει αυτήν την πολιτική που μας έφερε κοντά στη νεολαία, τα κινήματα, τους εργαζόμενους, τους πολίτες που ενδιαφέρονται για το περιβάλλον. Αυτή η πολιτική θα υπηρετηθεί από ένα στέλεχος που θα εκλεγεί μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες στο συνέδριο του Γενάρη. Ο Αλέκος Αλαβάνος θα παραμείνει στη Βουλή κι έτσι θα συνεισφέρει κι αυτός».

ΟΧΙ στο ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ της ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

 

 ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ             

 «Το πυρηνικό πρόγραμμα στο Μπέλενε πρέπει να σταματήσει αμέσως» τόνισε  σήμερα σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στις Βρυξέλλες ο δόκτωρ Γκεόργκι Κατσίεφ, πρώην Πρόεδρος για πολλά χρόνια της Βουλγαρικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας με την παρουσία  εκπροσώπων περιβαλλοντικών  οργανώσεων. Η δήλωση αυτή του Δρα Κατσίεφ γίνεται σε μιά πολύ σημαντική στιγμή, καθώς στις αρχές Δεκεμβρίου θα κληθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να γνωμοδοτήσει πάνω στο πυρηνικό πρόγραμμα της Βουλγαρίας. Σϋμφωνα με τον Δρα Κατσίεφ «Το πρόγραμμα του Μπέλενε εμπεριέχει αφόρητα ρίσκα για την ασφάλεια και το περιβάλλον. Η έλλειψη εμπειρίας για την λειτουργία του αντιδραστήρα που έχει επιλεγεί κι η έλλειψη πιστοποιημένου προσωπικού και αποτελεσματικού ελέγχου θα οδηγήσει αναμφισβήτητα σε χαμηλής ποιότητας κατασκευαστικές εργασίες. Αν κάποιος υπολογίσει την υψηλή σεισμικότητα της τοποθεσίας και την χαμηλού επιπέδου αίσθηση περί πυρηνικής ασφάλειας στην Βουλγαρία, μπορεί να οδηγηθεί σε ένα μόνο συμπέρασμα: το πρόγραμμα δεν πρέπει να προχωρήσει». Ο Δρ Κατσίεφ έχει 34 χρόνια εμπειρία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, τα μισά από αυτά στην εγκατάσταση και λειτουργία πυρηνικών εργοστασίων με αντιδραστήρες τύπου VVER. Σχετικά με την επερχόμενη απόφαση, λέει: «Θα ήταν λάθος η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βασίσει την άποψή της μόνο στην σχεδιαστική τεκμηρίωση και να αγνοήσει την υφιστάμενη πραγματικότητα και πως ένα τέτοιο πρόγραμμα θα εξελιχθεί στη Βουλγαρία». Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κατσίεφ εκφράζεται ανοικτά. Το 2006, αποκάλυψε ένα ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό του Κοζλοντούι. Οι βουλγαρικές αρχές  δεν είχαν κρίνει τότε το περιστατικό αρκετά σοβαρό για να ενημερώσουν την Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας στη Βιέννη, μέχρι που ο Κατσίεφ το απεκάλυψε δημόσια. Η Βουλγαρία  αναγκάστηκε μετά τη δημόσια αποκάλυψη να ομολογήσει οτι ήταν ατύχημα   με βαθμό 2 στην διεθνή κλίμακα INES. «Αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές περιπτώσεις που οι βουλγαρικές αρχές έχουν προσπαθήσει να αποσιωπήσουν», συμπληρώνει ο Κατσίεφ. Eπισημαίνει ακόμη το γεγονός ότι οι βουλγαρικές αρχές αρνούνται την ύπαρξη σεισμικού κινδύνου στην περιοχή. Σύμφωνα με έναν χάρτη της Ευρωπαϊκής Σεισμολογικής Επιτροπής του 2003, τον οποίο επικαλείται, μας δείχνει πως το 1977 περίπου 120 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στο Σβίστοφ, μία πόλη μόλις 14 χλμ. από το Μπέλενε, και δηλώνει «η άρνηση του σεισμικού κινδύνου της περιοχής από τις βουλγαρικές αρχές θα έπρεπε να σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου για την Επιτροπή».

Σημειώνεται οτι επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ Μπαρόζο, όπως και στους Επιτρόπους Ενέργειας Α. Πίμπαλγκς, Περιβάλλοντος Στ. Δήμα και Υγείας Μ. Κυπριανού έχει στείλει πολύ πρόσφατα για το πυρηνικό πρόγραμμα της Βουλγαρίας στο Μπέλενε, το Δίκτυο Mediterranean No Nuclear Neighbourhood-MN3, που ιδρύθηκε πρόσφατα στη Ρόδο, με τη συμμετοχή 20 οργανώσεων από 8 χώρες της περιοχής. Ολόκληρο το κείμενο της σχετικής επιστολής δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Δικτύου www.mn3network.org .

Ομιλία του Εβο Μοράλες στον ΟΗΕ στις 24 Σεπτ 2007

 Αδελφές μου και αδελφοί μου, Πρόεδροι και αρχηγοί κρατών των Ηνωμένων Εθνών: ο κόσμος βυθίζεται στον πυρετό της κλιματικής αλλαγής και την αρρώστια που ονομάζεται καπιταλιστική ανάπτυξη. Ενώ, μέσα σε 10.000 χρόνια, η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) πάνω στον πλανήτη ήταν περίπου 10%, τα τελευταία 200 χρόνια βιομηχανικής ανάπτυξης, η αύξηση των εκπομπών CO2 έφτασε το 30%. Από το 1860, η Ευρώπη και η βόρεια Αμερική συμβάλλουν κατά 70% στις εκπομπές CO2. Το 2005 ήταν η πιο θερμή χρονιά της τελευταίας χιλιετίας στον πλανήτη.

Διάφορες έρευνες αποδεικνύουν ότι, από τα 40.170 έμβια όντα που έχουν καταγραφεί, τα 16.119 απειλούνται με εξαφάνιση. Ένα πουλί στα οκτώ μπορεί να εξαφανιστεί για πάντα. Ένα θηλαστικό στα τέσσερα απειλείται. Ένα αμφίβιο στα τρία μπορεί να πάψει να υπάρχει. Οκτώ οστρακόδερμα στα δέκα και τρία έντομα στα τέσσερα αντιμετωπίζουν κίνδυνο εξάλειψης. Ζούμε την έκτη κρίση εξαφάνισης έμβιων όντων στην ιστορία του πλανήτη Γη, αλλά ο ρυθμός της είναι εκατό φορές πιο γρήγορος από εκείνη των γεωλογικών εποχών.

Μπροστά σε αυτό το σκοτεινό μέλλον, τα συμφέροντα των πολυεθνικών επιβάλλουν τη Συνέχιση, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, να βάψουμε τη μηχανή πράσινη, δηλαδή, να συνεχίσουμε αυτή την ανάπτυξη και αυτόν τον παράλογο και άνισο καταναλωτισμό, που γεννάει όλο και περισσότερα κέρδη, χωρίς να παίρνει υπ’ όψη ότι, σήμερα, μέσα σ’ ένα χρόνο, καταναλώνουμε όσα παράγει ο πλανήτης σε ένα χρόνο και τρεις μήνες. Μπροστά σε αυτήν πραγματικότητα, η λύση δεν μπορεί να είναι το μακιγιάρισμα του περιβάλλοντος.

Διαβάζω στις εκθέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας ότι, για να αντιμετωπίσουμε τις επιδράσεις της κλιματικής αλλαγής, θα πρέπει να σταματήσουν να επιχορηγούνται οι υδρογονάνθρακες, να πληρώσουμε την αξία του νερού και να προωθήσουμε τις ιδιωτικές επενδύσεις στον τομέα της καθαρής ενέργειας. Θέλουν πάλι να εφαρμόσουν τις συνταγές της αγοράς και της ιδιωτικοποίησης για να κάνουν δουλειές ακόμα και με την αρρώστια που προκάλεσαν αυτές οι πολιτικές. Η ίδια λογική εφαρμόζεται και στην περίπτωση των βιοκαυσίμων, τη στιγμή που, για να παραχθεί ένα λίτρο αιθανόλης, χρειάζονται 12 λίτρα νερό. Επίσης, για να παραχθεί ένας τόνος αγροτικού βιοκαυσίμου, χρειάζεται ένα εκτάριο γης.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εμείς –οι ιθαγενείς και οι ταπεινοί και τίμιοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη– πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, για να ξαναδεθούμε με τις ρίζες μας, με τον σεβασμό που οφείλουμε στη μητέρα Γη, στην Πατσαμάμα, όπως την ονομάζουμε στις Άνδεις.Σήμερα, οι ιθαγενείς λαοί της Λατινικής Αμερικής και όλου του κόσμου, καλούμαστε από την ιστορία να γίνουμε η πρωτοπορία στην υπεράσπιση της φύσης και της ζωής.

Πιστεύω ότι η διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ιθαγενών λαών, που υιοθετήθηκε πρόσφατα, μετά από τόσα χρόνια αγώνων, πρέπει να περάσει από το χαρτί στην πράξη, έτσι ώστε η γνώση μας και η συμμετοχή μας να μας βοηθήσουν να χτίσουμε ένα νέο μέλλον ελπίδας για όλους.Δεν μπορούμε, χωρίς τους ιθαγενείς λαούς, να πραγματοποιήσουμε τη μεταστροφή της ανθρωπότητας για τη διατήρηση της φύσης, των φυσικών πόρων, που χρησιμοποιούμε με τους αρχαίους τρόπους. Χρειαζόμαστε ένα γερό χέρι στο τιμόνι, και σε παγκόσμιο επίπεδο, για να πάψουμε να είμαστε οι καταδικασμένοι της γης. Οι χώρες του Βορρά οφείλουν να περιορίσουν τις εκπομπές CO2 από 60 έως 80%, αν θέλουμε να αποφύγουμε την άνοδο της θερμοκρασίας πάνω από τους 2 βαθμούς που προβλέπονται, με αποτέλεσμα η παγκόσμια υπερθέρμανση να φτάσει σε επίπεδα καταστροφικά για τη ζωή και τη φύση.

Πρέπει να δημιουργήσουμε μια παγκόσμια Οργάνωση για το περιβάλλον με αναπαλλοτρίωτη εξουσία, και να πειθαρχήσουμε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου που μας παρασέρνει στον δρόμο της βαρβαρότητας. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος δίχως να παίρνουμε υπʼ όψιν την καταστροφή και την εξάντληση των φυσικών πόρων.

Πρέπει να υιοθετήσουμε ένα δείκτη που θα επιτρέπει να υπολογίζεται, με συνδυασμένο τρόπο, η ανθρώπινη Ανάπτυξη και το οικολογικό της αποτύπωμα, ώστε να καταμετράται η περιβαλλοντική μας κατάσταση. Πρέπει να επιβληθούν υψηλοί φόροι στην υπερσυγκέντρωση του πλούτου και να υιοθετηθούν δίκαιοι μηχανισμοί πραγματικής αναδιανομής. Δεν είναι δυνατόν, τρεις οικογένειες να έχουν εισοδήματα υψηλότερα από το άθροισμα του ΑΕΠ των 48 φτωχότερων χωρών. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη διαιωνίζοντας ταυτόχρονα αυτή την κατάσταση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη, κατά μέσο όρο, καταναλώνουν 8,4 φορές περισσότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Γι’ αυτούς, πρέπει να πέσει το επίπεδο κατανάλωσης και να αναγνωρίσουν ότι είμαστε όλοι μουσαφίρηδες πάνω στην ίδια Γη, στην ίδια Πατσαμάμα.Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί μια τέτοια αλλαγή όταν το ένα μέρος, εξαιρετικά ισχυρό, καλείται να παραιτηθεί από τα υπερβολικά κέρδη του, προκειμένου να επιβιώσει ο πλανήτης Γη. Στη δική μου τη χώρα, υπομένω, με το μέτωπο ψηλά, αυτή τη μόνιμη υπονόμευση από την πλευρά εκείνων που κάνουν το παν για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, γιατί έχουμε μπει στον δρόμο να τελειώνουμε με αυτά τα προνόμια, έτσι ώστε να μπορούμε όλοι να «ζούμε καλά» και όχι καλύτερα από τους ομοίους μας.

Ξέρω ότι η αλλαγή στον κόσμο είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι στη χώρα μου, αλλά έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο είδος, στην ικανότητά του να σκέφτεται λογικά, να μαθαίνει από τα λάθη του, να ξαναβρίσκει τις ρίζες του και να αλλάζει, για να χτίσει έναν κόσμο δίκαιο, με ποικιλία, που να τους χωράει όλους, που είναι ισορροπημένος και εναρμονισμένος με τη φύση.

Έβο Μοράλες Άιμα,
Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βολιβίας.

για την 34η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

ΤΟΛΜΑΜΕ Ν’ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ…

ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ!

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν γιορτή. Ήταν μια πρωτοφανής, σημαδιακή και εξαιρετικά κρίσιμη για την έκβαση της ιστορίας έκρηξη, που προήλθε από την άρνηση ενός δυναμικού κομματιού της νεολαίας να παραμείνει παθητικός θεατής μιας ζωής και μιας παιδείας χωρίς ελευθερία, χωρίς δημοκρατία, χωρίς δικαιώματα.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν σημάδεψε την ιστορία μονάχα επειδή έδωσε το έναυσμα για μια πιο καθολική αντίδραση ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία. Είναι ιστορικής σημασίας γιατί έβγαλε την ελληνική κοινωνία από τη σιωπή της, την ιδιώτευση και την απάθεια. Στάθηκε απέναντι σε όλους αυτούς, τους εκφραστές της τότε «κυρίαρχης» ιδεολογίας, που επιχειρούσαν να ποινικοποιήσουν όχι μόνο τους κοινωνικούς αγώνες και την Αριστερά, αλλά και ολόκληρο το πλαίσιο αρχών και αξιών της δημοκρατίας.

Κάτι τέτοιο –εντός των διαφορετικών από τότε, σημερινών συνθηκών- πάλεψε και κατάφερε να κερδίσει το πανεκπαιδευτικό κίνημα που ζήσαμε τα τελευταία δύο χρόνια. Απέναντι σε κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα και καταστολής, απάντησε με ακόμα πιο μαζικές, ακόμα πιο δυναμικές και αποφασιστικές κινητοποιήσεις. Το κυριότερο: Κατάφερε να νικήσει! Ανάγκασε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να πάρουν τα χέρια τους (χωρίς, βέβαια, να πάρουν το μυαλό τους) από     τη Συνταγματική Αναθεώρηση (με επίκεντρο το Άρθρο 16). Ανάγκασε την Κυβέρνηση να ψάχνει απελπισμένα συμμάχους για να νομιμοποιήσει στα πανεπιστήμια και την κοινωνία τον εκτρωματικό νέο Νόμο-Πλαίσιο.

Ανοίξαμε, λοιπόν, το δρόμο και κάναμε τα πρώτα βήματα, πάντα σε ενωτική και ριζοσπαστική κατεύθυνση. Όμως, η νίκη της «Γενιάς του Άρθρου 16» είναι μόνο η αρχή σε μια σειρά από μάχες που πρέπει να δώσει η σπουδάζουσα νεολαία αλλά και το κίνημα νεολαίας ευρύτερα. Η νέα πραγματικότητα μας φέρνει απέναντι σε αυξημένα καθήκοντα:

 

-         Να στηρίξουμε τους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, για μια εκπαίδευση απελευθερωμένη από τα δεσμά της εξεταστικής μανίας, της υποβάθμισης και της υποχρηματοδότησης.

-         Να συνεχίσουμε τον αγώνα για την κατάργηση του Νόμου-Πλαίσιο στα πανεπιστήμια και για την κατάργηση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ), που, σύμφωνα με τις επιλογές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσφέρουν πλέον «ισότιμα πτυχία» με αυτά των δημοσίων πανεπιστημίων, καταδικάζοντας τη δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση είτε να συρθεί σε μια χωρίς αρχές μάχη ανταγωνισμού, είτε να υποβαθμιστεί οριστικά. 

-         Να αγωνιστούμε για την υπεράσπιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης αποκρούοντας τα σχέδια της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ για την καταστρατήγηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Να πούμε ένα μεγάλο «Όχι» στις προσπάθειες για τον διαχωρισμό παλιών και νέων εργαζομένων.

-         Να εκφράσουμε νέα αιτήματα για τη νέα γενιά εργαζομένων, τη «Γενιά των 500ων ευρώ», τους «αναλώσιμους» και «ελαστικούς», τους συμβασιούχους, που βιώνουν την επισφάλεια ως γενικευμένη συνθήκη της ζωής τους, όταν είναι αναγκασμένοι/ες να δουλεύουν με ελαστικά ωράρια, χωρίς ασφάλιση και σε επικίνδυνα εργασιακά περιβάλλοντα. Να κάνουμε ξανά επίκαιρη τη σταθερή εργασία, με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με μισθούς αξιοπρέπειας κι όχι φτώχειας, με εξασφαλισμένο κι όχι εξαφανισμένο τον ελεύθερο χρόνο.

-         Να δώσουμε τη μεγαλύτερη των μαχών για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος και του δημόσιου και ελεύθερου χώρου, ιδιαίτερα τώρα, που δεν απειλούμαστε απλώς από την καταστροφή, αλλά την έχουμε βιώσει ήδη.

-         Να σταθούμε απέναντι σε αυτούς που με την πολιτική τους γεννούν πολέμους, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, κατοχές και θάνατο. Να ορθώσουμε μέτωπο στο ΝΑΤΟ, τις Κυβερνήσεις των ΗΠΑ και των «πρόθυμων» συμμάχων τους και να απαιτήσουμε τον τερματισμό της κατοχής στο Ιράκ, ένα ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος, τη διάλυση του ΝΑΤΟ.

-         Να πούμε ΟΧΙ στον εθνικισμό, το ρατσισμό, το σεξισμό, την ξενοφοβία, την ακροδεξιά και όσους εκφράζουν τέτοιες αντιλήψεις στην κοινωνία και τη Βουλή ή εφαρμόζουν αντίστοιχες πολιτικές εναντίον των μεταναστών και όλων των καταπιεζόμενων κοινωνικών ομάδων. 

 

Αυτές και άλλες πολλές είναι οι μάχες που καλούμαστε να δώσουμε. Τώρα και όχι «κάποτε». Εμείς και όχι κάποιοι άλλοι. Είναι μάχες για τη ζωή και την αξιοπρέπεια μας, την ελευθερία και τις ελευθερίες μας. Είναι καθήκον μας να υπερασπιστούμε όλα αυτά για τα οποία πάλεψαν οι γονείς μας 34 χρόνια πριν. Να τα εξασφαλίσουμε και να τα διευρύνουμε. Άλλωστε, μάθαμε, πια, πως μπορούμε και δικαιούμαστε να τολμάμε.

 

Μπορούμε και δικαιούμαστε να αγωνιζόμαστε.

Μπορούμε και δικαιούμαστε να νικάμε!

 

(Ανακοίνωση του Κ.Σ. της Νεολαίας ΣΥΝ)

Στις νάρκες του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου κρύβεται η ασφάλεια του κάθε “Ευρωπαίου”…

 Στο πρωτοσέλιδο της Ελευθεροτυπίας την Τρίτη 30/10 δημοσιεύτηκε η έκθεση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης PRO ASYL, που συντάχθηκε σε συνεργασία με ομάδα ελλήνων δικηγόρων, σχετικά με την ύπαρξη βασανιστηρίων κατά των μεταναστών στη χώρα μας. Οι “περήφανες” δυνάμεις του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος, απέναντι στον υποτιθέμενο κίνδυνο των “λαθρομεταναστών”, απαντούν με ξυλοδαρμούς, φασιστικά βασανιστήρια και εικονικές εκτελέσεις, δείχνοντας τον «τσαμπουκά» τους σε αθώους συνανθρώπους μας, που το μόνο που αποζητούν είναι ένα νέο ξεκίνημα, μια καλύτερη ζωή, μακριά από τις χώρες τους που μαστίζονται από πολέμους, φτώχεια και κάθε μορφής καταπίεση.

Βρείτε αποσπάσματα της έκθεσης της PRO ASYL στα ελληνικά εδώ. Η έκθεση στα αγγλικά εδώ.

Επίσης: 

1.Ελευθεροτυπία: “Να παρέμβει ο εισαγγελέας”  2.Ελευθεροτυπία: “Εχθροί της πατρίδας…”

Ανακοίνωση Τμήματος Δικαιωμάτων ΣΥΝ:”Να ξηλωθεί εδώ και τώρα το επονείδιστο καθεστώς υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών του Αιγαίου Πελάγους”

Ερώτηση του Δ.Παπαδημούλη για την έκθεση-σοκ.

Η ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΝ

Η Νεολαία Συνασπισμού καταγγέλει με αποτροπιασμό και οργή τις απάνθρωπες αυτές ενέργειες, που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και εξευτελίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, παραβιάζοντας κατάφωρα τη Συνθήκη της Γενεύης.

Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν έχουν θέση ανάμεσα μας. Όσοι διέπονται από φασίζουσες νοοτροπίες και βασανίζουν -έχοντας την κάλυψη της τοπικής και εθνικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας- αθώους ανθρώπους, θα μας βρούν απέναντι τους. Στους δρόμους, στα λιμάνια, στα κρατητήρια και όπου τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα καταπατούνται από τους δήθεν «ισχυρούς». Κάθε πολίτης και ειδικά οι πολίτες των ακριτικών περιοχών (Αιγαίο, Θράκη, Έβρος),  που υποδέχονται εκατοντάδες μετανάστες/τριες κάθε χρόνο, οφείλουν να δείξουν έμπρακτα την αντίθεσή τους του σ’ αυτές τις πρακτικές, που προσβάλλουν την ίδια μας την αξιοπρέπεια. Η “Ευρώπη-Φρούριο” δεν είναι η δική μας Ευρώπη!

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα των μεταναστών/τριών και των οικογενειών τους για ένα καλύτερο αύριο, επαναλαμβάνοντας τα πάγια αιτήματα μας για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ίση μεταχείρηση τους στους χώρους εργασίας, παροχή δωρεάν παιδείας και πρόνοιας για αυτους και τις οικογένειές τους. 

Καθολική απαίτηση για άρση του αποκλεισμού της Κούβας

 Η χθεσινή απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ υπέρ της άρσης του εμπάργκο των ΗΠΑ σε βάρος της Κουβάς, με 184 ψήφους υπέρ – περισσότερες από κάθε προηγούμενη φορά – δείχνει ότι το αίτημα αυτό υιοθετείται από σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου.

Για 16η φορά ψηφίζεται από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η άρση του εμπάργκο των ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας.

Καταδικάζεται και απομονώνεται πλήρως η ψυχροπολεμική πολιτική που εξακολουθεί να εφαρμόζει η κυβέρνηση Μπους. Είναι η ώρα για ένταση των προσπαθειών σε όλα τα επίπεδα, ώστε να γίνει πράξη η απόφαση των Ηνωμένων Εθνών.

Βρείτε την συνεδρίαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ εδώ.