27-02-2008, ένας χρόνος από την ιστορική νίκη ενάντια στο λιθάνθρακα

Η πρόσφατη ανακοίνωση του υπουργού Ανάπτυξης για ακύρωση όλων των σχεδιαζόμενων ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ, με καύση λιθάνθρακα, σηματοδοτεί την νίκη ενός μαζικού και ιδιαίτερα δυναμικού περιβαλλοντικού κινήματος, που απλώθηκε απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα, διεκδικώντας να μην εισαχθεί το άκρως ρυπογόνο αυτό καύσιμο στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας.

 

Το κίνημα κατά του λιθάνθρακα, που τόσο δυναμικά εκφράστηκε και στην πόλη μας, με το μεγάλο πανκαβαλιώτικο συλλαλητήριο της 27ης Φεβρουαρίου 2008, όχι μόνο οδήγησε σε ήττα την κοντόφθαλμη και επικίνδυνη ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης και της ΔΕΗ, αλλά κυρίως άνοιξε νέους ορίζοντες για μια διαφορετική θεώρηση των ζητημάτων της ενέργειας, προτάσσοντας την αρχή της εξοικονόμησης και της μείωσης της κατανάλωσης, την πλήρη αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και το σεβασμό στο περιβάλλον, τον άνθρωπο και τις αληθινές ανάγκες της κοινωνίας.

 

Τα οράματα και οι διεκδικήσεις του κινήματος κατά του λιθάνθρακα παραμένουν επίκαιρα και εμπνέουν την δράση του ΣΥΝασπισμού, εντός και εκτός Βουλής.

 

Όσο το  Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής εκφράζει περίτρανα την εμμονή του στα ορυκτά καύσιμα και τον λιγνίτη, παρά τις τραγικές επιδόσεις της χώρας μας στον τομέα της μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου, όσο απαξιώνονται οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και όσο επανέρχονται εφιαλτικά οι συζητήσεις για πυρηνικά εργοστάσια, οφείλουμε όλοι να επαγρυπνούμε, γιατί μπορεί να κερδίσαμε την μάχη κατά του λιθάνθρακα, θα ακολουθήσουν όμως πολλές ακόμα.

 

[via]

 

Σχετικό group στο Facebook

 

 

Μια άλλη λογική αντιμετώπισης του Περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής είναι εφικτή!

 

Ο ενεργειακός σχεδιασμός της κυβέρνησης κυριαρχείται από τεράστιες αντιφάσεις. Από την μια οι σημερινές δεσμεύσεις και εξαγγελίες της κυβέρνησης στο βαθμό βέβαια, που θα τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις διαπραγματεύσεις του νέου Κυότο, και στην πράξη οι πολιτικές που ακολουθούνται στον τομέα της ενέργειας στηρίζονται σε πλαστές, σε σημαντικό βαθμό, ανάγκες και προτεραιότητες και υλοποιούνται με τρόπους που εξυπηρετούν όχι τον πολίτη – καταναλωτή, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του ευρύτερου κλάδου της ενέργειας. Ο σχεδιασμός προέβλεπε με στόχο το 2020 βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, σταδιακή διείσδυση των Α.Π.Ε, λιγότερη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.

Αντί για ανανεώσιμες πηγές, ακούσαμε για λιθάνθρακα, περισσότερο λιγνίτη, μέχρι και πυρηνικά! Συγκεκριμένα στη διάρκεια του προηγούμενου έτους έγινε ένας αγώνας δρόμου από τη ΔΕΗ και μεγάλα συγκροτήματα του ενεργειακού κλάδου για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού και μεγάλου μεγέθους μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα. Οι αιτήσεις που έιχαν υποβληθεί ήταν για τα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Καβάλα,Μαντούδι και Αλιβέρι Ευβοίας και Αστακό Αιτωλοακαρωανίας. Επίσης έγινε λόγος για νέες λιγνιτικές μονάδες σε Φλώρινα και Πτολεμαίδα, ενώ ερευνάται και το ενδεχόμενο της Δράμας και της Ελασσόνας.

Τι σημαίνει αυτό όμως για τις τοπικές κοινωνίες;

1.Περισσότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιπτώσεις καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών.

2. Η καύση του άνθρακα συνεπάγεται την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων αέριων ρύπων και, μάλιστα, των κατ’ εξοχήν υπεύθυνων για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου, υπεύθυνων για την όξινη βροχή. Με μορφή αναπνεύσιμων σωματιδίων, που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους του αναπνευστικού συστήματος καθώς και άλλων ιχνοστοιχείων που συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.

3. Θα απαιτηθούν εκτάσεις εκατοντάδων στρεμμάτων για τη μόνιμη, υπαίθρια απόθεση του άνθρακα, καθώς και για την απόθεση τουπαραγόμενου γύψου και της τέφρας,που θα κατακάθεταιστους λέβητες καύσης του άνθρακα.

Οι επιπτώσεις στο εθνικό επίπεδο είναι οι παρακάτω:

1. Η αυθαίρετη και βίαιη χωροθέτηση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων τινάζει στον αέρα κάθε έννοια εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού. Η διαβούλευση για το εθνικό, αλλά και για κάθε ειδικό, χωροταξικό σχεδιασμό αποδεικνύεται ότιείναιανύπαρκτη.Ειδικά,όταν για τις τοπικές κοινωνίες και τους απλούς πολίτες επιφυλάσσεταιορόλοςτουπαθητικού θεατή κάποιων επιλογών, που δενέχουνκαμίασχέσημεαυτόπουοι ίδιοιοραματίζονταιγιατομέλλοντουςκαι τοντόποτους.

2. Σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο οι συγκεκριμένες μονάδες λιθάνθρακα θα συνεισφέρουν ρύπους των αερίων του θερμοκηπίου, της τάξης των 24.000.000 ισοδύναμων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, το χρόνο. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 21%, των εκπομπών των ετών βάσης (1990 και 1995). Είναι γνωστό ότι η χώρα μας δε- σμεύεται από το πρωτόκολλο του Κιότο να συγκρατήσει το μέσο όρο, της περιόδου 2008-2012, των εκπομπών των συγκεκριμένων ρύπων στο +25%. Όταν στο τέλος του 2006 βρισκόμαστε στο +25,4%, και όταν δεν είναι ορατή καμία άλλη σοβαρή κίνηση μείωσης των ρύπων, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ποια είναι η προοπτική.

3.Μπαίνει για πρώτηφορά στο ενεργειακό μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής της χώρας μας ο λιθάνθρακας. Την ίδια στιγμή, που προηγμένες χώρες (ακόμη και μεγάλοι παραγωγοί άνθρακα, όπως η Βρετανία και η Γερμανία) και οι διεθνείς οργανισμοί τον εξοβελίζουν από το ενεργειακό τους δυναμικό. Η Ελλάδα, για λόγους που σχετίζονται με την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων οικονομικών συμφερόντων, εξακολουθεί να παραμένει δεμένη στο άρμα της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.

4. Εξακολουθεί να θεωρείται αυτονόητο το μοντέλο της υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, καθυστερεί προκλητικά η εφαρμογή και η υποστήριξη πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που σε τελική ανάλυση αποτελεί και τη σημαντικότερη ενεργειακή επένδυση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι ανακυκλώνεται η συζήτηση για το ενδεχόμενο χρήσης της πυρηνικής ενέργειας.

5. Η προοπτική μιας διαφορετικής ενεργειακής πολιτικής δεν υπονομεύεται, όμως, μόνο από τις σχεδιαζόμενες λιθανθρακικές και λιγνιτικές μονάδες. Υπονομεύεται και από τον τρόπο διαχείρισης των λιγότερο ρυπογόνων μονάδων (φυσικό αέριο) και των ΑΠΕ. Μια διαχείριση που χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, γιγαντισμό των εγκαταστάσεων, αποκοπή από την εξυπηρέτηση τοπικών αναγκών και των μικρών χρηστών, από τη δημιουργία νέων περιβαλλοντικών προβλημάτων σε παράκτιους χώρους, δάση και ορεινούς όγκους και που σε πολλές περιπτώσεις έχειφέρει αντιμέτωπες τις τοπικές κοινωνίες με τέτοιου είδους εγκαταστάσεις.

Για όλους αυτούς τους λόγους τα τοπικά κινήματα και οι ενεργοί πολίτες, στις περιοχές χωροθέτησης των λιθανθρακικών μονάδων, και όχι μόνο, αντιδρούν δυναμικά. Για να υπερασπιστούμε τις τοπικές μας κοινωνίες, αλλά και να υποστηρίξουμε μια άλλη λογική αντιμετώπισης του περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής. Μέσω της πρωτοβουλίας «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα» υπάρχει πανελλαδικός συντονισμός των δράσεων, ενημέρωσης και πίεσης σε κέντρα αποφάσεων στα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος.

Όλοι μαζί διεκδικούμε:

- Να μην εγκριθεί καμία άδεια ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα

- Να αποκλειστεί η χρήση του λιθάνθρακα στο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και να αρχίσουν να υλοποιούνται πολιτικές σταδιακής απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, σε πρώτη φάση τα πιο ρυπογόνα (λιγνίτης, πετρέλαιο)

- Να εφαρμοστούν ρεαλιστικές και, ταυτόχρονα, επιθετικές πολιτικές στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και της αποδυνάμωσης του μοντέλου της υπερκατανάλωσης

- Η χάραξη της ενεργειακής πολιτικής και η υλοποίηση των ενεργειακών επενδύσεων να πάρουν σοβαρά υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών για μια ισόρροπη ανάπτυξη. Να μην καταπνίξουν τις παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες και να μην ισοπεδώσουν τα ιδιαίτερα φυσικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά τους. Ώστε να γίνει ελκυστική η παραμονή στην περιφέρεια, και λιγότερο υποχρεωτικός ο εγκλωβισμός σε ένα ολοένα και πιο αποκρουστικό κέντρο.

- Αυτό πουφαίνεται σαν μια ρεαλιστική εκδοχήγια το άμεσο μέλλον, δηλαδή η μεγαλύτερη διείσδυση του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ,να μην υλοποιηθεί με τον ισοπεδωτικό και συγκεντρωτικό τρόπο που φαίνεται να επικρατεί σήμερα και που, αντί να λύνει, δημιουργεί νέα περιβαλλοντικά προβλήματα. Σε αντίθεση με ένα σχεδιασμό διάχυσης και αποκεντρωμένης χρήσης αιολικών και ηλιακών τεχνικών διατάξεων, που αναπτύσσονται παράλληλα με τις δημοκρατικές κοινωνικές συλλογικότητες που θα τις υποστηρίζουν.

- Να αποκλεισθεί ρητά η χρήση της ατομικής ενέργειας! Ούτε εναλλακτική είναι, ούτε οικολογική –προφανώς- ούτε καν οικονομική και θέτει απειλές για τον άνθρωπο.

Το ελληνικό σχολείο είναι έτοιμο να… αποδημήσει

Το πολύπαθο ελληνικό σχολείο στις Βρυξέλλες, που χρόνια τώρα μεταφέρεται από ακατάλληλο σ’ ακατάλληλο κτίριο, κινδυνεύει να μείνει άστεγο. Το κτίριο που στεγάζεται έχει πωληθεί -όπως λένε οι γονείς των μαθητών- ή πρόκειται να πωληθεί- όπως διορθώνει η συντονίστρια του υπουργείου Παιδείας. Εν τω μεταξύ, η διαδικασία για την αγορά νέου κατάλληλου κτιρίου, που αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας έπειτα από πολύχρονες διαμαρτυρίες των γονέων έχει, πάλι, παγώσει.

Το πρόβλημα θέτει στη συντονίστρια του υπουργείου κ. Γκίκα ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων, που την ενημερώνει για τις θέσεις του σχετικά με την προσωρινή μεταστέγαση του σχολείου και ζητεί να ενημερωθεί για τη μόνιμη λύση στο κτιριακό πρόβλημα. Υποστηρίζει ότι το κτίριο που είχε στεγαστεί παλαιότερα το «Κεστεκίδειο» δεν καλύπτει τις ανάγκες του σχολείου. Εξάλλου, επικαλείται ρεπορτάζ βελγικής εφημερίδας για την επικίνδυνη περιοχή του «Κεστεκίδειου».

Η κ. Γκίκα θεωρεί, όμως, ότι το «Κεστεκίδειο» θα είναι η ενδιάμεση λύση μέχρι να βρεθεί μόνιμη λύση με την αγορά νέου κτιρίου. Και υπάρχουν, μας είπε, προτάσεις αγοράς για κάπου 35 σχολικά κτίρια. Πριν από δύο μήνες, λέει, είχε έρθει στις Βρυξέλλες ο κ. Συρίγος, ειδικός γραμματέας του υπουργείου για τους απόδημους, και είχε βεβαιώσει ότι θα γίνει η αγορά νέου κτιρίου. Με την αλλαγή του υπουργού και του ειδικού γραμματέα το υπουργείο Παιδείας φαίνεται το έχει ξεχάσει.

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει, λένε στο χωριό μου, δέκα μέρες κοσκινίζει. Το υπουργείο Παιδείας είναι 25 χρόνια που «κοσκινίζει» λύσεις για ένα ελληνικό σχολείο στη «βιτρίνα» της κοινοτικής πρωτεύουσας, αντάξιο της ελληνικής ένταξης, χωρίς ποτέ να τις πραγματοποιήσει. Είναι ο μόνιμος καημός του Ελληνα μετανάστη που θέλει να μάθει το παιδί του ελληνικά. Και σκοντάφτει στο ακατάλληλο κτίριο μιας κακόφημης συνοικίας, με αποτέλεσμα η υπομονή του να φθάσει στο μηδέν.

Ο νέος υπουργός Παιδείας έχει καυχηθεί ότι άρχισε ένα διάλογο για μία ριζική αναθεώρηση της ελληνικής Παιδείας. Από το μηδέν. Είναι μια τεράστια και φιλόδοξη «επιχείρηση» σε μια δύσκολη εποχή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης με απαισιόδοξες προοπτικές. Να του ευχηθούμε καλή επιτυχία. Και να του θέσουμε το πρόβλημα του ελληνικού σχολείου στις Βρυξέλλες… από το μηδέν; Ν’ αγνοήσει το μακρόχρονιο και θλιβερό παρελθόν που κατέληξε σε μηδενικές λύσεις.

Η λύση για το πρόβλημα του σχολείου στις Βρυξέλλες δεν χρειάζεται ατέρμονες διαδικασίες. Αρκεί μια σαφής υπουργική απόφαση μ’ εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες: Να εξασφαλίσουν το συντομότερο ένα νέο σχολικό κτίριο…

 

[via]

Βομβαρδισμένο εργασιακό τοπίο η Β. Ελλάδα

 

Ομαδικές απολύσεις λόγω κλεισίματος επιχειρήσεων, μειώσεις προσωπικού, διαθεσιμότητες, μαύρη εργασία, μετατροπή των συμβάσεων εργασίας, ραγδαία αύξηση της ανεργίας συνθέτουν το σκηνικό στη Βόρεια Ελλάδα με βάση τα στοιχεία των Εργατικών Κέντρων.

 

Μεγάλο χτύπημα δέχονται οι οικοδόμοι, σε κρίση βρίσκεται η κλωστοϋφαντουργία, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι περιμένουν με αγωνία την έναρξη της τουριστικής σεζόν και οι συνδικαλιστές περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί. Η πραγματικότητα, λένε, είναι ακόμα χειρότερη, διότι καταγράφονται μόνο όσες περιπτώσεις πέφτουν στην αντίληψή τους και οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν τους παρέχουν πλήρη στοιχεία.

* Στη Θεσσαλονίκη τους τελευταίους μήνες απολύθηκαν 850 εργαζόμενοι με το κλείσιμο της Βιαμύλ, της Ζίμενς και άλλων επιχειρήσεων, κυρίως από τον χώρο της κλωστοϋφαντουργίας. Υπολογίζεται ότι 1.500 εργαζόμενοι δουλεύουν τέσσερις ή τρεις μέρες την εβδομάδα, επιχειρήσεις στρέφονται στη λύση της διαθεσιμότητας και η ανεργία ξεπέρασε το 20%.

* Στην Καβάλα απολύθηκαν 350 άτομα τους δύο μήνες του 2009, σε 400 έγινε μετατροπή της απασχόλησης, από πλήρη σε μερική, υπήρξαν 200 οικειοθελείς αποχωρήσεις, 40 μεγάλες επιχειρήσεις έχουν τους εργαζόμενους απλήρωτους τρεις μήνες και η ανεργία είναι πάνω από 20%. Από τις 6.000 επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από πέντε άτομα, οι 2.595 το τελευταίο οκτάμηνο έκαναν ρύθμιση στο ΙΚΑ σχετικά με την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών.

Στο 28% η ανεργία

* Στον Εβρο η ανεργία στους οικοδόμους είναι 80% και υπάρχουν 1.500 απούλητα διαμερίσματα. Συνολικά η ανεργία είναι πάνω από 25%, η ασφαλιστική και εργασιακή νομοθεσία καταστρατηγείται, δίνονται υποχρεωτικές άδειες και στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης 65 εργαζόμενοι δουλεύουν μόνο 3 μέρες την εβδομάδα.

* Στη Βέροια έγιναν 800 απολύσεις, η ανεργία κυμαίνεται στο 24% και τα σούπερ μάρκετ εφαρμόζουν τη μερική απασχόληση.

* Στη Νάουσα η ανεργία αγγίζει το 50% και υπάρχουν κρούσματα μαύρης εργασίας.

* Στα Γιαννιτσά απολύθηκαν 100 άτομα, η ανεργία είναι στο 36% και σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται μετατροπή των συμβάσεων σε μερικής απασχόλησης. Στη μονάδα της «Ελληνικής Υφαντουργίας» με 300 εργαζόμενους εφαρμόζεται τετραήμερη εργασία.

* Στην Εδεσσα έγιναν καταγγελίες ότι απασχολούνται εργαζόμενοι με 2 ευρώ την ώρα.

* Στην Καστοριά είχαμε έξαρση των απολύσεων τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο και καταγράφηκαν περίπου 2.000 απολύσεις. Παρατηρείται μείωση των ωρών εργασίας και η ανεργία κυμαίνεται μεταξύ 35-40%.

* Στα Γρεβενά είναι άνεργοι και οι 1.100 οικοδόμοι. Εγιναν 250 απολύσεις και η ανεργία έφτασε στο 35%.

* Στην Κοζάνη απολύθηκαν 1.500 το τελευταίο τρίμηνο του 2008. Η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκε κατά 40%, οι άνεργοι οικοδόμοι είναι 600 και υπολογίζεται να φτάσουν τους 1.200. Η μαύρη εργασία είναι πάνω από 30% και η ανεργία πάνω από 25%.

* Στην Πτολεμαΐδα η ανεργία είναι 20% και σε πολλές εργολαβίες γίνονται απολύσεις.

Στο Κιλκίς επιχειρήσεις μειώνουν το προσωπικό και δίνουν υποχρεωτικές άδειες και η ανεργία είναι στο 30%.

* Στις Σέρρες απολύθηκαν 100 εργαζόμενοι και η ανεργία είναι 20%.

* Στη Χαλκιδική το 80% των οικοδόμων είναι άνεργοι. Υπάρχουν διαθεσιμότητες, η ανεργία κυμαίνεται στο 14% και το ζήτημα είναι τι θα γίνει με τον τουρισμό.

* Στη Φλώρινα η ανεργία στους οικοδόμους είναι 80%. Επιχειρήσεις μειώνουν το προσωπικό, δίνουν υποχρεωτικές άδειες, μειώνουν το ωράριο, δεν ανανεώνουν συμβάσεις που λήγουν και η ανεργία είναι στο 25%.

* Στη Ροδόπη το β’εξάμηνο του 2008 είχαμε 668 απολύσεις και άλλες 200 τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2009. Καταγράφηκαν 90 διαθεσιμότητες, 340 υποχρεωτικές άδειες και εκ περιτροπής εργασία.

* Στην Ξάνθη έγιναν περίπου 1.000 απολύσεις και η ανεργία είναι στο 25%.

* Στη Δράμα έγιναν 50 απολύσεις και η ανεργία είναι στο 20%.

40 απολύσεις τη μέρα

* Στην Πιερία κάθε μέρα καταγράφονται 30-40 απολύσεις. Εκλεισαν δύο επιχειρήσεις σκυροδέματος με 50 εργαζόμενους, η οικοδομή παρουσιάζει μεγάλη πτώση, περίπου 300 άτομα εργάζονται 4 μέρες την εβδομάδα, η ανεργία ξεπέρασε το 25% και σε κατάσταση αναμονής βρίσκονται οι απασχολούμενοι στον τουρισμό. *

 

Διαβάστε επίσης:

“Η κακοήθης μετάλλαξη των εργασιακών σχέσεων”

 

[via]

Όταν ένας αγώνας δικαιώνεται, ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο…

 Όταν πριν από δύο, περίπου, χρόνια ξεκινούσε, στις περιοχές μας, η επέλαση της ΔΕΗ, εγχώριων και ξένων οικονομικών κολοσσών, για την εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, η ακύρωση, έστω και μιας, μονάδας φάνταζε σαν ένα τιτάνιο έργο. Από τότε, μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι …..

 

Ένα αυθόρμητο κίνημα πολιτών αναπτύχθηκε, συσπειρώνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των τοπικών κοινωνιών. Μια σειρά πρωτόγνωρων, δυναμικών κινητοποιήσεων έφερε στην επιφάνεια το μέγεθος της επερχόμενης λαίλαπας του “κάρβουνου”. Από τη Βοιωτία (1/7/2007) στον Αστακό (14/7/2007), από τον Αλμυρό ( 28/1/2008 ) στη γέφυρα του Ρίου ( 24/2/2008 ), από την Καβάλα ( 27/2/2008 ) στο Μαντούδι ( 21/3/2008 ), από τη Λιβαδειά ( 16/5/2008 ) στη Λάρυμνα ( 5/6/2008 ), από την Αντίκυρα ( 13/7/2008 ) στην “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ ( 6/9/2008 ), από το Αλιβέρι ( 19/10/2008 ) στον Αστακό ( 15/1/2009 ), και πάλι, στο Αλιβέρι ( 1/2/2009 ), οι πολίτες έκαναν αισθητή την παρουσία τους, δίνοντας μαθήματα κοινωνικής αντίστασης.

Έχοντας αποφύγει, από την πρώτη στιγμή, την πεπονόφλουδα του τοπικισμού και της αυτοαπομόνωσης (“αρκεί να φύγουν οι μονάδες από την περιοχή μας”) δώσαμε το πραγματικό στίγμα της επιλογής του λιθάνθρακα, σαν μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά επικίνδυνης λύσης, που θα στρεβλώσει, ακόμη περισσότερο, τον ενεργειακό σχεδιασμό ολόκληρης της χώρας, για πολλές δεκαετίες. Δημιουργήσαμε το δίκτυο “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, ήρθαμε σε επαφή και κοινές δράσεις με τις λιγνιτικές περιοχές, με επιτροπές αγώνα για άλλες ενεργειακές δραστηριότητες, από όλη την Ελλάδα, ευαισθητοποιήσαμε πρωτοβουλίες πολιτών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Συντονιστήκαμε με άλλες παράλληλες δράσεις και προκαλέσαμε παρεμβάσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολιτικών φορέων. Μιλήσαμε για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και καταθέσαμε το δικό μας προβληματισμό για την ενέργεια, για την ανάπτυξη που επιθυμούμε, για το μέλλον των ανθρώπων και των τοπικών μας κοινωνιών.

Αυτό το μεγάλο μέτωπο, κατάφερε, σε πρώτη φάση, να ματαιώσει τις μονάδες των ΔΕΗ – RWE, σε Καβάλα ή Αλμυρό. Να παρεμποδίσει την αδειοδότηση των μονάδων στην Αντίκυρα, το Μαντούδι, το Αλιβέρι, τον Αστακό και τη Λάρυμνα. Για να φτάσουμε, σήμερα, να ακούμε, από επίσημα κυβερνητικά χείλη, τη διαβεβαίωση ότι ο λιθάνθρακας αποτελεί παρελθόν, για τα επόμενα, τουλάχιστον, χρόνια. Πρόκειται για μια περιφανή νίκη των πολιτών, που δεν ακυρώνει, απλά, μια πλευρά της ενεργειακής πολιτικής, αλλά σηματοδοτεί, κυρίως, το δικαίωμα των πολιτών να έχουν αποφασιστικό λόγο σε όσα τους αφορούν και τη ικανότητα να το επιβάλλουν.

Αυτή τη στιγμή της ικανοποίησης, δεν ξεχνάμε ότι το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού ξανανοίγει από την αρχή. Είναι ευκαιρία να γίνει τώρα ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος, που δεν έγινε ποτέ μέχρι τώρα. Έτσι ώστε:

 

·          να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων

·          να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας

·          να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη

·          να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”

·          να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (το νέο εφεύρημα), καθώς και η δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας

·          να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο βαθμό, στο φυσικό τοπίο

Σε όσους θα περίμεναν να γυρίσουμε, τώρα, στους καναπέδες μας έχουμε να πούμε τούτο: σήμερα δεν είμαστε όπως χθες. Τίποτα δεν είναι όπως χθες. Μέσα από το σκληρό αγώνα που δώσαμε, ωριμάσαμε σαν πολίτες και σαν συλλογικότητες. Ενηλικιωθήκαμε. Νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα. Για τα προβλήματα, ενεργειακά και μη, που συνεχίζουν να ταλανίζουν τις περιοχές μας και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Στο πλευρό, ιδιαίτερα, εκείνων που μας “άνοιξαν τα μάτια” και που συνεχίζουν να βιώνουν τη σκληρή εμπειρία του λιγνίτη. 

Ο αγώνας συνεχίζεται !

12/2/2009

 “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”  

το κείμενο της ανακοίνωσης

 

World Press Photo 2009

Όπως κάθε χρόνο, τα φετινά βραβεία έπρεπε να διαλέξουν, μεταξύ 96.000 φωτογραφιών, τις τρεις καλύτερες σε κάθε κατηγορία.

Δείτε εδώ τις βραβευμένες φωτογραφίες.

Μεταξύ τους και δυο “ελληνικές”. Η πρώτη, από τον Γιάννη Κολεσίδη, έκανε το γύρο του κόσμου στα Δεκεμβριανά. Η δεύτερη, από Ελβετό φωτογράφο, δείχνει έναν Αφγανό μετανάστη στην Πάτρα.

Η κρίση με animation

 

[via]

Ένα συνέδριο, τρεις μέρες εργασιών, ένα πρόγραμμα 384 σελίδων, 100+ ομιλητές, πολλές απόψεις και σημαντικές αποφάσεις

13/02/2009

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

13/2/2009 Διαρκές ΣΥΝ, 1o μέρος

13/2/2009 Διαρκές ΣΥΝ, 2o μέρος

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

13/2/2009 Διαρκές ΣΥΝ, 3o μέρος

Χαιρετισμός του Αντώνη Νταβανέλου εκ μέρους της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

13/2/2009 Διαρκές ΣΥΝ, 4o μέρος

14/02/2009

• Ομιλία Δημήτρη Χατζησωκράτη στο Διαρκές Συνέδριο του ΣΥΝ – Παρουσίαση ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΥΜΒΟΛΗΣ της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ
• Ομιλία του Ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη στο Διαρκές Συνέδριο του ΣΥΝ

………………………………………………………………………………………………………………………..

15/02/2009

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΟΥΝΤΗ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ Κ.Π.Ε., ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΥΒΕΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ KATA TO ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ

 

………………………………………………………………………………………………………………………..

Συνάντηση ΣΥΝ με bloggers και πολίτες-δημοσιογράφους

Η συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα  στο tvxs μετά το τέλος του Διαρκούς Συνεδρίου και το σχετικό δελτίου τύπου

 

Συνεντεύξεις και συζητήσεις στο πρόγραμμα του 105,5 για τα βασικά σημεία του προγράμματος ανά θεματικό

τομέα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Previous 5

Next 5

 

 

Τέλος, ένας μικρός απολογισμός της διαδικτυακής παρουσίας μας από το blog ΣΥΝ/Θεσεις/09

 

……………………………………………………………………………………………………………………………

Η ανακοίνωση του προεδρείου για το τέλος των εργασιών έλεγε:

Χωρίς καμία αρνητική ψήφο εγκρίθηκε η συμβολή του ΣΥΝ στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ από το Διαρκές Συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στις 13-15 Φεβρουαρίου.

Η εισήγηση του Προέδρου Αλ. Τσίπρα για τις πολιτικές εξελίξεις, την τακτική και τους στόχους του κόμματος στις Ευρωεκλογές έγινε αποδεκτή με πολύ μεγάλη πλειοψηφία.

Στην ψηφοφορία για την έγκριση του προγράμματος, υπέρ ψήφισε το 81,5% (600 από τους παρόντες συνέδρους), ενώ υπήρξαν και 137 λευκά.

Τον λόγο πήραν 132 ομιλητές, σε έναν γόνιμο, πλούσιο και ουσιαστικό διάλογο.

[via] θενκς Τάσο για το copyleft!

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΕΑ ΓΙΑ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

 

Εκλογική Πλατφόρμα

 

Μαζί για την αλλαγή στην Ευρώπη!

Η Ευρώπη του  21^ου αιώνα χρειάζεται ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη

 

Πλατφόρμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τις Εκλογές 2009 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

με αφορμή την έγκριση από την κυβερνητική επιτροπή για την ψήφο των αποδήμων

Με την πρόταση που επανέφερε ο κ. Πρ. Παυλόπουλος για την ψήφο του ελληνισμού της διασποράς συνεχίζεται η κοροϊδία τη στιγμή κατά την οποία έχει απορριφθεί η πρόταση αυτή όχι μόνο από τα πολιτικά κόμματα αλλά και από την πλειοψηφία της οργανωμένης έκφρασης του ελληνισμού της διασποράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συναινέσει σε μικροκομματικές λογικές που στην ουσία εμπαίζουν όλους τους Έλληνες της διασποράς. Λέμε «ναι» στο δικαίωμα ψήφου, αλλά υπό προϋποθέσεις:

1.    Να υπάρχει ξεχωριστή εκλογική περιφέρεια του ελληνισμού της διασποράς από 6 έως 11 βουλευτές

2.    Οι υποψήφιοι βουλευτές πρέπει να είναι απόδημοι Έλληνες

3.    Να δίνεται δικαίωμα σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να παρουσιάσουν τα εκλογικά τους προγράμματα στις χώρες όπου ζουν και δραστηριοποιούνται οι απόδημοι Έλληνες

4.    Ακόμα και δια της επιστολικής ψήφου να δίνεται το δικαίωμα αυτό.

Τέλος, οι προτάσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι εναρμονισμένες με τη θέληση της πλειοψηφίας της οργανωμένης έκφρασης του ελληνισμού της διασποράς. Δεν δεχόμαστε και δεν θα δεχθούμε σε καμία περίπτωση επετειακές και μικροκομματικές λογικές με τις οποίες η κυβέρνηση της Ν.Δ. σήμερα και το ΠΑΣΟΚ χθες αντιμετώπισαν τον ελληνισμό της διασποράς.