Ένα “επίσημο” φόρουμ για το νερό – εκείνο των εταιριών – και δυο εναλλακτικά, τα φόρουμ των πολιτών, πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη βδομάδα στην Τουρκία
[via]
Από τις 19 εως τις 22 Μαρτίου 2009 πραγματοποιήθηκε στην Ιστανμπουλ το Εναλλακτικό Φόρουμ για το νερό, παράλληλα με το Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό των εταιριών που έγινε για 5η χρονιά. Τα προηγούμενα φόρουμ των πολιτών για το νερό είχαν γίνει το 2003 στο Κυότο και το 2006 στο Μεξικό.
Σε μια πόλη κατακλυσμένη από προεκλογικές σημαίες, αφίσες και γιγαντοαφίσες, με τους υποψηφίους του κυβερνώντος κόμματος να σε παρακαλουθούν από ψηλά, (στις 29/3 έχουν δημοτικές εκλογές), πραγματοποιήθηκε ένα ακόμα εναλλακτικό φόρουμ, που είχε κυρίως εθνική απεύθυνση και εξέδωσε διακύρηξη της πλατφόρμας “Όχι στην εμπορευματοποίηση του νερού”. Οργανώθηκε πορεία στις 16 Μάρτη που αντιμετώπισε την άγρια καταστολή των μπάτσων με… νερό και όχι μόνο.
Aπελάθηκαν επίσης και δυο διεθνείς ακτιβσιτές της περιβαλλοντικής ΜΚΟ International Rivers που τόλμησαν να ανοίξουνν πανόπου έγραφε “Όχι στα επικίνδυνα φράγματα” στο επίσημο φόρουμ, πριν ξεκινήσει η συνάντηση. (Σχετικό βίντεο)
Στο “αντιφόρουμ” όπου συμμετείχαμε άτομα και από Ελλάδα, συμμετείχαν δεκάδες ακτιβιστές, πανεπιστημιακοί, εκπρόσωποι κρατών και φορέων που συμμετείχαν και στο επίσημο φόρουμ, από την Ασία, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική, την Αφρική, τη Β. Αμερική και την Αυστραλία, και το υποστήριζαν φορείς, οργανώσεις και κόμματα από την Τουρκία. Το αντιφορουμ πραγματοποιήθηκε στο πανέμορφο, αλλά ιδιωτικό, Bilgi University που βρίσκεται πάνω στον Κεράτιο Κόλπο και όπου θα πραγματοποιηθεί και το Eυρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ το 2010.
Τα ζητήματα που κυριάρχησαν στις συζητήσεις ήταν οι ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα του νερού, τα φράγματα και η κλιματική αλλαγή. Πραγματοποιηθηκαν επίσης συζητήσεις σε σχέση με τη γεωπολιτική του νερού, τον εθνικισμό και το τρόπο που χρησιμοποιείται ως φυσικός πόρος, ζητήματα γεωργίας και διατροφής. Σε όλες τις συζητήσεις κυριαρχούσε και η κύρια αντίθεση με το “επίσημο” φόρουμ ότι το νερό είναι δικαίωμα και όχι απλά ανάγκη.
Το ζήτημα των φραγμάτων αποτελεί προτεραιότητα των τουρκικών οργανώσεων που έχουν ξεκινήσει μεγάλες εκστρατείες και με διεθνή υποστήριξη, καθώς προγραμματίζεται η κατασκευή τεράστιων φραγμάτων σε κουρδικές περιοχές και αναμένεται ότι εφόσον ολοκληρωθούν τα σχέδια θα δημιουργηθούν πάνω από 100.000 πρόσφυγες. Όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά ομιλητές/ρίες, πρόκειται για ένα ακόμα όπλο που χρησιμοποιεί το τουρκικό κράτος ενάντια στον κουρδικό πληθυσμό.
Επίσης, το Σάββατο γιορτάστηκε σε ολόκληρη την Τουρκία το Νεβρόζ, η γιορτή των Κούρδων για την έλευση της άνοιξης, που τα τελευταία χρόνια έχει υιοθετηθεί και από το τουρκικό κράτος. Ιδιαίτερες αναφορές έγιναν και σε αυτό, με ομιλητές/ριες να φέρνουν λουλούδια και να φορούν παραδοσιακές ενδυμασίες.
Αργότερα θα ανεβάσω μεταφρασμένες τις δυο διακηρύξεις των εναλλακτικών φόρουμ καθώς και κάποιες σημειώσεις από ομιλίες.
Η Διακήρυξη του Εναλλακτικού Φόρουμ για το Νερό
Μετά την Πόλη του Μεξικού το 2006, που ήταν σημαντικό σταθμός της συνεχής δουλειάς του παγκόσμιου κινήματος τη δικαιοσύνη στο νερό, συγκεντρωθήκαμε τώρα στην Ιστανμπούλ για να κινητοποιηθούμε ενάντια στο 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό. Είμαστε εδώ για να απονομοιμοποιήσουμε αυτό το ψεύτικο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό, που καθοδηγείται από τις εταιρείες, και να μιλήσουμε για τα πραγματικά ζητήματα των παγκόσμιων κινημάτων για τη δικαιοσύνη στο νερό!
Δεδομένου ότι βρισκόμαστε στην Τουρκία, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι αυτή η χώρα αποτελεί ένα ισχυρό παράδειγμα των καταστροφικών συνεπειών που έχουν επιβλαβείς διαχειριστικές πολιτικές στο ζήτημα του νερού. Η Τουρκική κυβέρνηση πιέζει για την ιδιωτικοποίηση τόσο των υπηρεσιών νερού όσο και των λεκανών απορροής, και έχει σχέδια για την κατασκευή φραγμάτων σε κάθε ποτάμι της χώρας. Τέσσερις συγκεκριμένες περιπτώσεις καταστρεπτικών και επικίνδυνων φραγμάτων, μεταξύ άλλων του φραγμάτων Ilisu, Yusufeli, Munzur και Yortanli. Για 10 χρόνια, άνθρωποι που επηρεάζονται από αυτά έχουν αντιταχθεί εντατικά σε αυτά τα προγράμματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Ilisu, που αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου αρδευτικού και ενεργειακού πρότζεκτ, γνωστού ως South East Anatolia Projects, ή GAP. Το φράγμα του Ilisu – ένα από πρότζεκτ που έχουν δεχθεί μεγάλες επικρίσεις παγκοσμίων – είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και προβληματικό, λόγω των επιπτώσεων που θα έχει στη διεθνή πολιτική στη Μέση Ανατολή. Το φράγμα βρίσκεται σε περιοχή που κατοικείται από Κούρδους όπου υπάρχουν συνεχείς παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων και που συνδέονται με το άλυτο κουρδικό ζήτημα. Η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτό το πρότζεκτ για να επιρεάσει αρνητικά τους πόρους ζωής του κούρδικου λαού και να καταστείλει τα πολιτιστικά και πολιτικά δικαιώματά τους.
Εμείς, ως κίνημα, είμαστε εδώ για να προσφέρουμε λύσεις στην κρίση του νερού και να ζητήσουμε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να οργανώσει το επόμενο παγκόσμιο φόρουμ για το νερό. Η συμμετοχή σημαντικών αξιωματούχων και εκπροσώπων του ΟΗΕ στη συνάντηση μας αποδεικνύει ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Υπάρχει μια απτή και συμβολική μεταστροφή νομιμοποίησης: από ιθαγενείς πληθυσμούς, ακτιβιστές, κοινωνικά κινήματ, συνδικάτα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και δίκτυα που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο να υπερασπίσουν το νερό και τα εδάφη και για τα κοινωνικά αγαθά.
Καλούμε τα Ηνωμένα Έθνη και τα κράτη-μέλη τους να αποδεχτούν τα καθήκοντά τους, ως ο νόμιμος παγκόσμιος θεσμός για την οργάνωση διεθνών φόρουμ, και επίσημα να δεσμευτούν να φιλοξενήσουν ένα φόρουμ για το νερό που θα συνδέεται με τις υποχρεώσεις των κρατών που θα είναι υπόλογο στην παγκόσμια κοινότητα.
Καλούμε όλες τις οργανώσεις και τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν σε αυτό το 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό, να δεσμευτούν αυτό να είναι το τελευταίο φόρουμ για το νερό που ελέγχεται από πολυεθνικές. Ο κόσμος έχει ανάγκη την έναρξη ενός νόμιμου, υπεύθυνου, διαφανή και δημοκρατικού φόρουμ για το νερό που θα προκύπτει από τις διαδικασίες των ΗΕ που υποστηρίζονται από τα κράτη μέλη τους.
Επιβεβαιώνουμε για μια ακόμα φορά την μη-νομιμότητα του Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό, απορρίπτουμε τη Διακήρυξη γιατί δεν αναγνωρίζει το νερό ως οικουμενικό δικαίωμα, ούτε το αποκλείει από τις παγκόσμιες εμπορικές συμφωνίες. Επι πρόσθετα, το σχέδιο απόφασης αγνοεί την αποτυχία των ιδιωτικοποιήσεων ως εγγύηση της πρόσβασης σε νερό για όλους, και δεν λαμβάνει υπόψη τις θετικές εκείνες υποδείξεις που προτάθηκαν από το ανεπαρκές Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τέλος, η διακήρυξη προωθεί τη χρήση του νερού για την παραγωγή ενέργειας από υδροηλεκτρικά φράγματα και την αυξανόμενη παραγωγή καυσίμων από γεωργικά προϊόντα, που και τα δυο οδηγούν σε μεγαλύτερη ανισότητα και αδικία.
Επιβεβαιώνουμε και ενισχύουμε όλες τις αρχές και τις δεσμεύσεις που αναφέρονται στη διακήρυξη του 2006 στην Πόλη του Μεξικού: υπερασπιζόμαστε το νερό ως βασικό στοιχείο της ζωής στον πλανήτη, ως πρωταρχικό και αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα. Επιμένουμε ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η αλληλεγγύη μεταξύ της τωρινής και των μελλοντικών γενναιών. Απορρίπτουμε όλες τις μορφές ιδιωτικοποίησης και διακηρύσουμε ότι η διαχείριση και ο έλεγχος του νερού θα πρέπει να είναι δημόσιος, κοινωνικός, συνεργατικός, συμμετοχικός, δίκαιος και όχι για να παράγει κέρδος. Καλούμε για δημοκρατική και βιώσιμη διαχείριση των οικοσυστημάτων και τη διασφάλιση της ακεραιότητας του κύκλου του νερού μέσω της προστασίας και της ορθής διαχείρισης των λεκανών απορροής και του περιβάλλοντος.
Αντιτιθέμεθα στο κυρίαρχο οικονομικό και χρηματοδοτικό μοντέλο που υποδεικνυει την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση και την παραχώρηση σε πολυεθνικές του δημόσιου νερού και των υπηρεσιών αποχέτευσης. Αντιδρούμε αυτό τον τύπο καταστροφικής και μη συμμετοχικής αναμόρφωσης του δημόσιου τομέα, έχοντας δει τις συνέπειες ια τους φτωχούς, ως αποτέλεσμα των αυστηρών πρακτικών ανάκτησης του κόστους και της χρήσης των προπληρωμένων μέτρων.
Από το 2006, στο Μεξικό, το κίνημα της παγκόσμιας δικαιοσύνης για το νερό συνεχίζει να αμφισβητεί τον έλεγχο του νερού από τις πολυεθνικές με στόχο το κέρδος. Κάποιες από τις επιτυχίες μας περιλαμβάνουν: ανάκτηση δημόσιων υπηρεσιών που είχαν ιδιωτικοποιηθεί, οργάνωση και εφαρμογή δημόσιων συμπράξεων (Σημ: public-public partnerships, αντί για private-public partnerships που προωθεί τώρα η Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς τα σχέδια της για πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις έχουν βρει σθενταρές αντιστάσεις), εξαναγκασμό της βιομηχανίας πόσιμου νερού σε μείωση εσόδων, και συνάντηση μας σε παρόμοιες συλλογικές δραστηριόττητες κατά τον Blue October και την Παγκόσμια Βδομάδα Δράσης. Γιορτάζουμε τα επιτεύγματά μας που υπογραμμίζονται από την αναγνώριση του νερού ως ανθρώπινο δικαίωμα σε διάφορες συντάγματα και νόμους.
Ταυτόχρονα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την οικονομική και οικολογική κρίση. Δεν θα πληρώσουμε για τη δική σας κρίση! Δεν θα σώσουμε αυτό το ατελές και μη βιώσιμο μοντέλο, που μετέτρεψε: ανυπολόγιστα ιδιωτικά έξοδα σε τεράστιο δημόσιο χρέος, που μετέτρεψε το νερό και τα κοινά αγαθά σε εμπορεύματα, που μετέτρεψε ολόκληρη τη Φύση σε μια δεξαμενή πρώτων υλών και σε μια ανοιχτή χωματερή.
Η βασική αλληλεξάρτηση μεταξύ νερού και κλιματικής αλλαγής αναγνωρίζεται από την επιστημονική κοινότητα και υπογραμμίζεται επίσης από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να δεχτούμε τις απαντήσεις στο κλιματικό χάος στον τομέα της ενέργειας που ακολουθούν την ίδια λογική που προκάλεσαι την κρίση αρχικά. Αυτή είναι μια λογική θέτει σε κίνδυνο την ποσότητα και την ποιότητα του νερού και τη ζωή, που βασίζεται στα γράγματα, στις μονάδες παραγωγής πυρηνικής ενέργειας και στις φυτείες αγρο-καυσίμων. Το Δεκέμβρη του 2009, θα καταθέσουμε τις ανησυχίες και τις προτάσεις μας στη Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή των ΗΕ στην Κοπενχάγη.
Επιπλέον, το κυρίαρχο μοντέλο εντατικής βιομηχανικής γεωργίας μολύνει και καταστρέφει τους υδατικούς πόρους, εξασθενεί τα αγροτικά εδάφη, καταστρέφει τη βασική αρχή της διατροφής. Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή και τη δημόσια υγεία. Από τη γόνιμη εμπειρία του Παγκόσμιου Φόρουμ του Belem, δεσμευόμαστε να δυναμώσουμε τις στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ των κινημάτων για το νερό και εκείνων για τα εδάφη, τη διατροφή και το κλίμα.
Δεσμευόμαστε επίσης να συνεχίσουμε στο χτίσιμο δικτύων και κοινωνικών συμμαχιών και να εμπλέξουμε τόσο τοπικές αρχές και κοινοβουλευτικούς που είναι αποφασισμένοι να προασπίσουν το νερό ως κοινό αγαθό και να επικυρώσουν το δικαίωμα στο πόσιμο νερό για όλους τους ανθρώπους και τη φύση. Ενθαρρύνουμε επίσης όλες τις δημόσιες υπηρεσίες παροχής ύδρευσης να συναντηθούν, να ιδρύσουν εθνικές οργανώσεις και τοπικά δίκτυα.
Γιορτάζουμε τις επιτυχίες μας και κοιτάμε μπροστά στη συνέχεια της συνεργασίας μας σε όλες τις χώρες και τις ηπείρους.
Τελική Διακήρυξη της 2ης προπαρασκευαστικής συνάντησης ενάντια στο 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το νερό (Μάρτης 2009)
Υπογράφηκε από την Πλατφόρμα “Όχι στην Ιδιωτικοποίηση του νερού” Τουρκία
Εμείς, ως οργανώσεις που αγωνιζόμαστε ενάντια στην εμπορευματοποίηση του νερού σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο, συναντηθήκαμε στις 8-10 Νοεμβρίου 2008 στην ιστανμπούλ για τη δεύτερη προπαρασκευαστική συνάντηση της Πλατφόρμας “Όχι στην Ιδιωτικοποίηση του νερού” για να εστιάσουμε τη δουλειά μας και τις δράσεις μας ενάντια στο 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το νερό που θα γίνει στην Ιστανμπούλ το 2009.
Ως αδιαχώριστο συστατικό της κοινωνικής ζωής, το νερό δεν μπορεί να γίνει ιδιοκτησία ατόμων ή θεσμών, συμπεριλαμβανομένων των καπιταλιστικών κρατών. Θα πρέπει να είναι γνωστό ότι το νερό ανήκει στη φύση, μέρος της οποίας είναι και η ανθρωπότητα. Για το λόγο αυτό απαιτούμε μόνο εκείνοι που λδέχονται το νερό ως βασική προϋπόθεση επιβίωσης όλων των ζώντων οργανισμών να ορίζουν πώς και υπό ποιες συνθήκες το νερό μπορεί να χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους, τα ζώα και τα φυτά, αλλά όχι εκείνοι, στη συγκεκριμένη περίπτωση οι “εκλεγμένοι γραφειοκράτες” και/ή οι “έχοντες ιδιωτικά συμφέροντα” που απατιούν το νερό για καπιταλιστική συσσώρευση.
Ως εκ τούτου, για μας μόνο οι παρακάτω ομάδες έχουν δικαιώμα και λόγο αναφορικά με το νερό:
Κοινότητες που δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό και ζητούν νερό μόνο για τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όπως η διατροφή, το πόσμο νερό και η καθαριόηττα στην Τουρκία και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως τα εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν στην περιοχή Maden / Istanbul, Suruc / Urfa ή Kucuk Armutlu / Istanbul κ.λπ., αλλά δεν έχουν ούτε χρήματα ούτε εξουσία.
Μισθωτοί εργάτες και τα συνδικάτα τους, επαγγελματικά επιμελητήρια που δουλεύουν στα δίκτυα για τη διανομή του νερού και την παραγωγή προϊόντων που απαιτούνται για τη διανομή του νερού.
Οι αγρότες που δουλεύουν αρμονικά με τη φύση χωρίς να καταστρέφουν το έδαφος, αλλά όχι εκείνη που αυξάνουν τη συσσώρευση του κεφαλαίου τους μέσω τις βιομηχανικής γεωργίας.
Οι Χωρικοί που παράγουν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των κοινωνικών, όχι τις αγροτοβιομηχανίες.
Οι άνθρωποι
Που ελέγχουν τα λύματα μετά τις παργαγωγικές διαδικασίες φροντίζοντας τη φύση και τη ζωή
Που εφαρμόζουν στρατηγικές μείωσεις των απορριμμάτων ως διαδικασίες ελέγχου, ανακυκλώνοντας και επαναχρησιμοποιώντας το νερό κατά τις βιομηχανικές δραστηριότητες
οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της κοινωνικής παραγωγής όπου όλα τα στάδια της βρίσκονται υπό την επίβλεψη, τον έλεγχο και τη δημοκρατική διακυβέρνση των κοινοτήτων που αφορούν.
Όχι εκείνοι που επιχειρούν να γεμίζουν τα ποτάμια τους με φράγματα, μεταξύ αυτών και τα διεθνή ποτάμια, ως επενδύσεις για την παραγωγής όλο και ενέργειας που επιβάλλεται να παραχθεί λόγω του μοντέλου καπιταλιστικής παραγωγής.
Ανθρωποι από τους χείμαρους Munzur, Hasankeyf και Karadeniz αλλά επίσης όλες οι κοινότητες που μπορούν ακόμα να ζήσουν στα εδάφη που βρέχονται από τα ποτάμια μας εδώ και δεκαετίες χωρίς να κατστρέφουν τη φύση
Για τους ίδιους λόγους,
Απορρίπτουμε τον προϋπολογισμό ύψους 17.5 εκατομ. ευρώ που δίνεται για τις συναντήσεις του 5ου Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό, ιδιαίτερα μια τέτοια στιγμή που η οικονομική κρίση συγκλονίζει τον κόσμο και διακηρρύτουμε ότι θα αγωνιστούμε για την ακύρωση του. Απευθυνόμαστε στους γραφειοκράτες της τουρκικής κυβέρνησης και του κοινοβουλίου: πολύ συχνά εξηγείτε τις επιπτώσεις της κρίσης ως έλλειψη φορολογικής πειθαρχίας και ζητάτε να θυσιαστούν οι εργάτες και οι φτωχοί άνθρωποι. Πρέπει να ξέρετε ότι αρνούμαστε να επωμισθούμε τα κόστη των δραστηριοτήτων σας, όπως του 5ου Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των καπιταλιστών.
Δεν είναι δυνατόν οι πολιτικές που βασίζονται σε αρχές όπως “ο ρυπαίνων πληρώνει” ή “οι χρήστες πληρώνουν” που υπηρετούν την εμπορευματοποίηση του νερού να προστατέψουν τη φύση. Δεν δεχόμαστε αυτές τις πολιτικές που περιορίζουν την πρόσβαση σε νερό των ζώντων οργανισμών, ενώ προστατεύουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Είναι απορριπτέα ή διανομή νερού στους ανθρώπους μέσω προπληρωμένων κυβικών με τιμές πάνω από τα πραγματικά κόστη διανομής. Γιατί το νερό που χρειάζεται για τη ζωή δεν είναι ένα εμπορικό αγαθό, είναι δικαίωμα. Θέλουμε επίσης να πουμε δυο λόγια στο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό που υποστηρίζει ότι δέχεται το νερό ως δικαώμα, αλλά, τα κόστη που περιλαμβάνουν και τα κέρδη των πολυεθνικών και προέρχονται από τη διανομή του νερού θα πρέπει να πέσουν στις πλάτες των λαών:
Αν δεν ξέρετε πώς να διανείμετε τα προϊόντα τις κοινωνικής εργασίας, συμπεριλαμβανομένου του νερού, σε μια κατάλληλη μορφή, αφήστε αυτή τη δουλειά σε εκείνους που ξέρουν πώς να το κάνουν, δηλαδή, στους εργαζόμενους.
Ανακοινώνουμε ότι:
-Είμαστε ενάντια στην κατασκευή όλων των φραγμάτων που χτίστηκαν στο παρελθόν, αλλά επίσης και εκείνων που σχεδιάζονται στο μέλλον με στόχο την εμπορευματοποίηση του νερού και της ενέργειας. Θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας μαζί με άλλα κινήματα για το νερό σε όλο τον κόσμο να σταματήσουμε τα πρότζεκτ, ιδιαίτερα στο Munzur, Hasankeyf και Karadeniz, που αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της κοινής κληρονομιάς όλων των κοινοτήτων του κόσμου.
Θα παλέψουμε για να βάλουμε ένα τέλος στις απάνθρωπές πρακτικές που υποφέρουν οι άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό εδώ και χρόνια, θα αγωνιστούμε για την εισαγωγή φιλικών προς της φύση τεχνολογιών
-Δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή των μικρών αγροτών για άλλη μια φορά ύπό το βάρος του τεράστιου κόστους των προπληρωμένων κυβικών που εγκαταστάθηκαν στα αρδευτικά κανάλια. Θα αφήσουμε να περάσει η ιδιωτικοποίηση του νερού και η παραχώρηση των ποταμών και των λιμνών σε πολυεθνικές που θα επιτρέψουν μόνο στους αγρότες που έχουν χρήματα να έχουν πρόσβαση σε νερό.
-Δεν θα επιτρέψουμε οι άνθρωποι να εξαπατηθούν με το ρητορικό “θα σας φέρουμε νερό”. Δεν θα μοιραστούμε το γεγονός με ανθρώπους που το μόνο τους πρόβλημα είναι να κάνουν το νερό ένα εμπορεύσιμο αγαθό.
-Θα αγωνιστούμε ενάντια στην απώλεια θέσεων εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών ύδρευσης στους δήμους μέσω της κοινής οργάνωσης.
-Θα παρακολουθούμε στενά τις αρνητικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων του νερού, θα ενημερώσουμε τους ανθρώπους για τις επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης του νερού στην ανθρώπινη υγεία, όπως στους θανάτους παιδιών, στις επιδημικές ασθένεις, κ.λπ.
