Ακυρώνεται ο διαγωνισμός για τον πυρηνικό σταθμό στο Άκκουγιου;

Μετά από απόφαση του Συμβουλίου του Κράτους της Τουρκίας

Το Συμβούλιο του Κράτους της Τουρκίας, σύμφωνα με τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ακύρωσε με χθεσινή του απόφαση άρθρα του Κανονισμού περί δημιουργίας  πυρηνικών σταθμών, μετά από προσφυγή που είχε καταθέσει η Ένωση Επιμελητηρίων Αρχιτεκτόνων και Μηχανικών της Τουρκίας. Με την απόφαση αυτή, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ένωσης Μεχμέτ Σογαντζί, ο διαγωνισμός που είχε προκηρύξει η τουρκική Κυβέρνηση για την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού στο Άκκουγιου της Τουρκίας, και στον οποίο κατατέθηκε μόνο μία προσφορά από ρωσοτουρκική κοινοπραξία, έχει χάσει κάθε νομική βάση και πρέπει να ακυρωθεί.

Πολύ κοντά στην οριστική ματαίωση του πυρηνικού προγράμματος στο Μπέλενε της Βουλγαρίας

Αποχώρησε και ο γερμανικός κολοσσός RWE

Σημαντική νίκη της επίμονης δουλειάς περιβαλλοντικών οργανώσεων

Με χθεσινή της επιστολή προς τη Βουλγαρική Επιχείρηση Ενέργειας, η γερμανική εταιρεία RWE ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το πρόγραμμα κατασκευής του πυρηνικού σταθμού στο Μπέλενε της Βουλγαρίας, επικαλούμενη  αμφιβολίες για την αποδοτικότητα του προγράμματος. Υπενθυμίζουμε οτι η συγκεκριμένη εταιρεία είχε αναλάβει την υποχρέωση να χρηματοδοτήσει το 49% του έργου.

Το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου χαιρετίζει  αυτή την εξέλιξη ως μία λαμπρή επιτυχία του αντιπυρηνικού κινήματος. Για πάνω από τέσσερα χρόνια πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία, τη Γερμανία, την Τουρκία  και από πολλές χώρες απ όλο τον Κόσμο συντονίζουν τα βήματά τους δουλεύοντας με επιμονή και πίστη για την ματαίωση του επικίνδυνου αυτού προγράμματος. Είναι χαρακτηριστικό οτι 12 τουλάχιστον μεγάλες διεθνείς Τράπεζες είχαν αρνηθεί τα τελευταία χρόνια να χρηματοδοτήσουν το έργο μετά από ενημέρωση που είχαν για το ρίσκο του προγράμματος.

«Είναι μιά μεγάλη νίκη! Το γεγονός αυτό αποδεικνύει οτι η πυρηνική επιστροφή δεν είναι αναπόφευκτη. Αισθανόμαστε δικαιωμένοι και υπερήφανοι καθώς συμμετείχαμε  κι εμείς στο μέτρο των δυνατοτήτων μας σ αυτή την εξέλιξη. Θα συνεχίσουμε μέχρι την τελική ανακοίνωση εκ μέρους της Βουλγαρικής Κυβέρνησης της ματαίωσης του προγράμματος στο Μπέλενε, που φαίνεται να είναι πλέον κοντά. Ελπίζουμε η εξέλιξη αυτή να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις για τη ματαίωση κι άλλων πυρηνικών προγραμμάτων στην περιοχή, με πρώτο αυτό του Άκκουγιου στα νότια παράλια της Τουρκίας» δήλωσε ο Πρόεδρος του ΑΠΜ Θανάσης Αναπολιτάνος.

Η κατασκευή του πυρηνικού προγράμματος στο Μπέλενε άρχισε το 1985. Ευθύς εξ αρχής υπήρχαν πολλές αντιδράσεις για τη χωροθέτηση του σταθμού. Το πρόγραμμα σταμάτησε το 1991 για λόγους οικονομικούς και περιβαλλοντικούς. Το 2003 η τότε Βουλγαρική Κυβέρνηση αποφάσισε να κατασκευάσει στην ίδια θέση δύο  καινούργιους αντιδραστήρες των 1000 MW και ανέθεσε την κατασκευή τους στη ρωσική εταιρεία Atomstroyexport. Η νεοεκλεγμένη Κυβέρνηση που ανέλαβε τον Ιούλιο 2009 παρά τις επιφυλάξεις που έχει  διατυπώσει για το πρόγραμμα, ανέθεσε πρόσφατα σε Σύμβουλο την εξεύρεση επενδυτικών κεφαλαίων για το Μπέλενε. Η εκτίμηση για το κόστος κατασκευής του προγράμματος στο Μπέλενε ανέρχεται στα 10 δισεκατομμύρια Ευρώ.

[via: manw.org]

 

Aπορρίφθηκε στη Βουλή το σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων ζευγαριών, με τις ψήφους ΝΔ-ΛΑΟΣ (ψήφισαν κατά) και ΚΚΕ (ψήφισε…παρών)

Απερρίφθη το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών

Από Ν.Δ., ΛΑΟΣ, ΚΚΕ

Χάθηκε η ευκαιρία για να ενταχθούν και τα ομόφυλα ζευγάρια στις πρόνοιες του συμφώνου συμβίωσης, καθώς η Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ, μαζί με το ΚΚΕ, που ψήφισε “παρών”, απέρριψαν την σχετική πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, που υποστήριξε και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Την ανάγκη να ρυθμιστεί συμβατικά μια κοινωνική πραγματικότητα, υπογράμμισε ο Νίκος Τσούκαλης, προειδοποιώντας ότι “θα αντιμετωπίσουμε τεράστιο πρόβλημα και με το ευρωπαϊκό δίκαιο, με τις οδηγίες και όσον αφορά την ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση των πολιτών της Ευρώπης σε διάφορες χώρες”. “Εγκαθίστανται στη χώρα μας ομόφυλα ζευγάρια, τα οποία είτε έχουν κάνει πολιτικό γάμο στην Ευρώπη είτε έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης. Αυτά μεν, σύμφωνα με το δίκαιο της χώρας τους, θα έχουν όλα τα δικαιώματα που τους προσφέρουν οι σχετικές ρυθμίσεις, και δίπλα τους θα συμβιώνει με τις ίδιες συνθήκες ένα ομόφυλο ζευγάρι Ελλήνων που δεν θα έχει τα ίδια δικαιώματα”, επεσήμανε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για διάκριση που πρέπει να αντιμετωπιστεί. “Είναι σκληρός πυρήνας προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”, πρόσθεσε.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Εσωτερικών Χρήστος Ζώης, υπενθύμισε ότι η Ν.Δ. ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ετερόφυλα ζευγάρια, θεωρώντας ότι ήταν ώριμες οι συνθήκες. Όμως για τα ομόφυλα ζευγάρια ακόμα “διερευνά το θέμα” και θα υπάρξει “διάλογος διαρκείας ώς την ώρα που θα ωριμάσουν οι συνθήκες”…

“Είναι ένα ζήτημα υπαρκτό στην κοινωνία μας. Απασχολεί πολλούς συμπολίτες μας και οφείλουμε να δώσουμε τη δέουσα προσοχή. Οφείλουμε, λοιπόν, να το αντιμετωπίσουμε”, αντέτεινε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Παπουτσής, υποστηρίζοντας “το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου στην ισονομία και στην ισοπολιτεία, παντού και σε κάθε τομέα: στα εργασιακά δικαιώματα, στη φορολογία, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλεια, στα κοινωνικά δικαιώματα”.

Η εισηγητής του ΚΚΕ, Εύα Μελά, συνέδεσε το ζήτημα του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών με την υιοθεσία παιδιών, εκτιμώντας ότι αυτό θα προκύψει στο μέλλον και υποστήριξε ότι η πρόταση νόμου “έρχεται προεκλογικά και για επικοινωνιακούς λόγους”. Περισσότερο καθαρός ήταν στην αρνητική τοποθέτησή του ο εισηγητής του ΛΑΟΣ, Γιώργος Γεωργίου, που είπε ότι τα ομόφυλα ζευγάρια τα καλύπτει το αστικό δίκαιο, ότι θα ζητήσουν να ενταχθούν στο σύμφωνο συμβίωσης και οι μετανάστες που πιστεύουν στην πολυγαμία και ότι έτσι πλήττεται ο θεσμός του γάμου…

Βίντεο από την Παγανή Λέσβου

Σκηνές από τον θάλαμο των γυναικών στην Παγάνη. Τα βίντεο τραβήχτηκαν σήμερα (21/08/09) στην επίσκεψη που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου μαζί με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ τον Θοδωρή Δρίτσα,

Από τον θάλαμο των γυναικών: Εκατοντάδες γυναίκες με μικρά παιδιά σε ένα θάλαμο, με μία τουαλέτα, με νερά

Από τον θάλαμο των ανηλίκων. Χωρίς λόγια και σχόλια

Ενα δωδεκάχρονο παιδί στη φυλακή της Παγανής

Ολα τα βίντεο στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου

22 MAΪΟΥ 2009: ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

Ημέρα δράσης για την δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών της χώρας μας όρισε ο ΣΥΡΙΖΑ την Παρασκευή, 22 Μάη 2009, ημέρα που συμπληρώνονται 46 χρόνια από την δολοφονία του μαραθωνοδρόμου της ειρήνης και βουλευτή της αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη.
Η Ημέρα Δράσης περιλαμβάνει εξορμήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Στην Αθήνα θα μοιραστεί φυλλάδιο στην Πλατεία Συντάγματος, στις 11:00πμ, με την συμμετοχή υποψήφιων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Το φυλλάδιο αναφέρεται στο γιατί πρέπει και πως μπορούν να μειωθούν οι πολυδάπανοι εξοπλισμοί της χώρας μας και να απελευθερωθούν πολύτιμοι πόροι, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης, για την καταπολέμηση της ανεργίας, για την υγεία, την παιδεία και την προστασία του περιβάλλοντος.

Μια άλλη λογική αντιμετώπισης του Περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής είναι εφικτή!

 

Ο ενεργειακός σχεδιασμός της κυβέρνησης κυριαρχείται από τεράστιες αντιφάσεις. Από την μια οι σημερινές δεσμεύσεις και εξαγγελίες της κυβέρνησης στο βαθμό βέβαια, που θα τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις διαπραγματεύσεις του νέου Κυότο, και στην πράξη οι πολιτικές που ακολουθούνται στον τομέα της ενέργειας στηρίζονται σε πλαστές, σε σημαντικό βαθμό, ανάγκες και προτεραιότητες και υλοποιούνται με τρόπους που εξυπηρετούν όχι τον πολίτη – καταναλωτή, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του ευρύτερου κλάδου της ενέργειας. Ο σχεδιασμός προέβλεπε με στόχο το 2020 βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, σταδιακή διείσδυση των Α.Π.Ε, λιγότερη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.

Αντί για ανανεώσιμες πηγές, ακούσαμε για λιθάνθρακα, περισσότερο λιγνίτη, μέχρι και πυρηνικά! Συγκεκριμένα στη διάρκεια του προηγούμενου έτους έγινε ένας αγώνας δρόμου από τη ΔΕΗ και μεγάλα συγκροτήματα του ενεργειακού κλάδου για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού και μεγάλου μεγέθους μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα. Οι αιτήσεις που έιχαν υποβληθεί ήταν για τα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Καβάλα,Μαντούδι και Αλιβέρι Ευβοίας και Αστακό Αιτωλοακαρωανίας. Επίσης έγινε λόγος για νέες λιγνιτικές μονάδες σε Φλώρινα και Πτολεμαίδα, ενώ ερευνάται και το ενδεχόμενο της Δράμας και της Ελασσόνας.

Τι σημαίνει αυτό όμως για τις τοπικές κοινωνίες;

1.Περισσότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιπτώσεις καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών.

2. Η καύση του άνθρακα συνεπάγεται την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων αέριων ρύπων και, μάλιστα, των κατ’ εξοχήν υπεύθυνων για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου, υπεύθυνων για την όξινη βροχή. Με μορφή αναπνεύσιμων σωματιδίων, που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους του αναπνευστικού συστήματος καθώς και άλλων ιχνοστοιχείων που συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.

3. Θα απαιτηθούν εκτάσεις εκατοντάδων στρεμμάτων για τη μόνιμη, υπαίθρια απόθεση του άνθρακα, καθώς και για την απόθεση τουπαραγόμενου γύψου και της τέφρας,που θα κατακάθεταιστους λέβητες καύσης του άνθρακα.

Οι επιπτώσεις στο εθνικό επίπεδο είναι οι παρακάτω:

1. Η αυθαίρετη και βίαιη χωροθέτηση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων τινάζει στον αέρα κάθε έννοια εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού. Η διαβούλευση για το εθνικό, αλλά και για κάθε ειδικό, χωροταξικό σχεδιασμό αποδεικνύεται ότιείναιανύπαρκτη.Ειδικά,όταν για τις τοπικές κοινωνίες και τους απλούς πολίτες επιφυλάσσεταιορόλοςτουπαθητικού θεατή κάποιων επιλογών, που δενέχουνκαμίασχέσημεαυτόπουοι ίδιοιοραματίζονταιγιατομέλλοντουςκαι τοντόποτους.

2. Σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο οι συγκεκριμένες μονάδες λιθάνθρακα θα συνεισφέρουν ρύπους των αερίων του θερμοκηπίου, της τάξης των 24.000.000 ισοδύναμων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, το χρόνο. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 21%, των εκπομπών των ετών βάσης (1990 και 1995). Είναι γνωστό ότι η χώρα μας δε- σμεύεται από το πρωτόκολλο του Κιότο να συγκρατήσει το μέσο όρο, της περιόδου 2008-2012, των εκπομπών των συγκεκριμένων ρύπων στο +25%. Όταν στο τέλος του 2006 βρισκόμαστε στο +25,4%, και όταν δεν είναι ορατή καμία άλλη σοβαρή κίνηση μείωσης των ρύπων, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ποια είναι η προοπτική.

3.Μπαίνει για πρώτηφορά στο ενεργειακό μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής της χώρας μας ο λιθάνθρακας. Την ίδια στιγμή, που προηγμένες χώρες (ακόμη και μεγάλοι παραγωγοί άνθρακα, όπως η Βρετανία και η Γερμανία) και οι διεθνείς οργανισμοί τον εξοβελίζουν από το ενεργειακό τους δυναμικό. Η Ελλάδα, για λόγους που σχετίζονται με την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων οικονομικών συμφερόντων, εξακολουθεί να παραμένει δεμένη στο άρμα της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.

4. Εξακολουθεί να θεωρείται αυτονόητο το μοντέλο της υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, καθυστερεί προκλητικά η εφαρμογή και η υποστήριξη πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που σε τελική ανάλυση αποτελεί και τη σημαντικότερη ενεργειακή επένδυση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι ανακυκλώνεται η συζήτηση για το ενδεχόμενο χρήσης της πυρηνικής ενέργειας.

5. Η προοπτική μιας διαφορετικής ενεργειακής πολιτικής δεν υπονομεύεται, όμως, μόνο από τις σχεδιαζόμενες λιθανθρακικές και λιγνιτικές μονάδες. Υπονομεύεται και από τον τρόπο διαχείρισης των λιγότερο ρυπογόνων μονάδων (φυσικό αέριο) και των ΑΠΕ. Μια διαχείριση που χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, γιγαντισμό των εγκαταστάσεων, αποκοπή από την εξυπηρέτηση τοπικών αναγκών και των μικρών χρηστών, από τη δημιουργία νέων περιβαλλοντικών προβλημάτων σε παράκτιους χώρους, δάση και ορεινούς όγκους και που σε πολλές περιπτώσεις έχειφέρει αντιμέτωπες τις τοπικές κοινωνίες με τέτοιου είδους εγκαταστάσεις.

Για όλους αυτούς τους λόγους τα τοπικά κινήματα και οι ενεργοί πολίτες, στις περιοχές χωροθέτησης των λιθανθρακικών μονάδων, και όχι μόνο, αντιδρούν δυναμικά. Για να υπερασπιστούμε τις τοπικές μας κοινωνίες, αλλά και να υποστηρίξουμε μια άλλη λογική αντιμετώπισης του περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής. Μέσω της πρωτοβουλίας «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα» υπάρχει πανελλαδικός συντονισμός των δράσεων, ενημέρωσης και πίεσης σε κέντρα αποφάσεων στα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος.

Όλοι μαζί διεκδικούμε:

- Να μην εγκριθεί καμία άδεια ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα

- Να αποκλειστεί η χρήση του λιθάνθρακα στο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και να αρχίσουν να υλοποιούνται πολιτικές σταδιακής απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, σε πρώτη φάση τα πιο ρυπογόνα (λιγνίτης, πετρέλαιο)

- Να εφαρμοστούν ρεαλιστικές και, ταυτόχρονα, επιθετικές πολιτικές στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και της αποδυνάμωσης του μοντέλου της υπερκατανάλωσης

- Η χάραξη της ενεργειακής πολιτικής και η υλοποίηση των ενεργειακών επενδύσεων να πάρουν σοβαρά υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών για μια ισόρροπη ανάπτυξη. Να μην καταπνίξουν τις παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες και να μην ισοπεδώσουν τα ιδιαίτερα φυσικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά τους. Ώστε να γίνει ελκυστική η παραμονή στην περιφέρεια, και λιγότερο υποχρεωτικός ο εγκλωβισμός σε ένα ολοένα και πιο αποκρουστικό κέντρο.

- Αυτό πουφαίνεται σαν μια ρεαλιστική εκδοχήγια το άμεσο μέλλον, δηλαδή η μεγαλύτερη διείσδυση του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ,να μην υλοποιηθεί με τον ισοπεδωτικό και συγκεντρωτικό τρόπο που φαίνεται να επικρατεί σήμερα και που, αντί να λύνει, δημιουργεί νέα περιβαλλοντικά προβλήματα. Σε αντίθεση με ένα σχεδιασμό διάχυσης και αποκεντρωμένης χρήσης αιολικών και ηλιακών τεχνικών διατάξεων, που αναπτύσσονται παράλληλα με τις δημοκρατικές κοινωνικές συλλογικότητες που θα τις υποστηρίζουν.

- Να αποκλεισθεί ρητά η χρήση της ατομικής ενέργειας! Ούτε εναλλακτική είναι, ούτε οικολογική –προφανώς- ούτε καν οικονομική και θέτει απειλές για τον άνθρωπο.

Το ελληνικό σχολείο είναι έτοιμο να… αποδημήσει

Το πολύπαθο ελληνικό σχολείο στις Βρυξέλλες, που χρόνια τώρα μεταφέρεται από ακατάλληλο σ’ ακατάλληλο κτίριο, κινδυνεύει να μείνει άστεγο. Το κτίριο που στεγάζεται έχει πωληθεί -όπως λένε οι γονείς των μαθητών- ή πρόκειται να πωληθεί- όπως διορθώνει η συντονίστρια του υπουργείου Παιδείας. Εν τω μεταξύ, η διαδικασία για την αγορά νέου κατάλληλου κτιρίου, που αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας έπειτα από πολύχρονες διαμαρτυρίες των γονέων έχει, πάλι, παγώσει.

Το πρόβλημα θέτει στη συντονίστρια του υπουργείου κ. Γκίκα ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων, που την ενημερώνει για τις θέσεις του σχετικά με την προσωρινή μεταστέγαση του σχολείου και ζητεί να ενημερωθεί για τη μόνιμη λύση στο κτιριακό πρόβλημα. Υποστηρίζει ότι το κτίριο που είχε στεγαστεί παλαιότερα το «Κεστεκίδειο» δεν καλύπτει τις ανάγκες του σχολείου. Εξάλλου, επικαλείται ρεπορτάζ βελγικής εφημερίδας για την επικίνδυνη περιοχή του «Κεστεκίδειου».

Η κ. Γκίκα θεωρεί, όμως, ότι το «Κεστεκίδειο» θα είναι η ενδιάμεση λύση μέχρι να βρεθεί μόνιμη λύση με την αγορά νέου κτιρίου. Και υπάρχουν, μας είπε, προτάσεις αγοράς για κάπου 35 σχολικά κτίρια. Πριν από δύο μήνες, λέει, είχε έρθει στις Βρυξέλλες ο κ. Συρίγος, ειδικός γραμματέας του υπουργείου για τους απόδημους, και είχε βεβαιώσει ότι θα γίνει η αγορά νέου κτιρίου. Με την αλλαγή του υπουργού και του ειδικού γραμματέα το υπουργείο Παιδείας φαίνεται το έχει ξεχάσει.

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει, λένε στο χωριό μου, δέκα μέρες κοσκινίζει. Το υπουργείο Παιδείας είναι 25 χρόνια που «κοσκινίζει» λύσεις για ένα ελληνικό σχολείο στη «βιτρίνα» της κοινοτικής πρωτεύουσας, αντάξιο της ελληνικής ένταξης, χωρίς ποτέ να τις πραγματοποιήσει. Είναι ο μόνιμος καημός του Ελληνα μετανάστη που θέλει να μάθει το παιδί του ελληνικά. Και σκοντάφτει στο ακατάλληλο κτίριο μιας κακόφημης συνοικίας, με αποτέλεσμα η υπομονή του να φθάσει στο μηδέν.

Ο νέος υπουργός Παιδείας έχει καυχηθεί ότι άρχισε ένα διάλογο για μία ριζική αναθεώρηση της ελληνικής Παιδείας. Από το μηδέν. Είναι μια τεράστια και φιλόδοξη «επιχείρηση» σε μια δύσκολη εποχή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης με απαισιόδοξες προοπτικές. Να του ευχηθούμε καλή επιτυχία. Και να του θέσουμε το πρόβλημα του ελληνικού σχολείου στις Βρυξέλλες… από το μηδέν; Ν’ αγνοήσει το μακρόχρονιο και θλιβερό παρελθόν που κατέληξε σε μηδενικές λύσεις.

Η λύση για το πρόβλημα του σχολείου στις Βρυξέλλες δεν χρειάζεται ατέρμονες διαδικασίες. Αρκεί μια σαφής υπουργική απόφαση μ’ εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες: Να εξασφαλίσουν το συντομότερο ένα νέο σχολικό κτίριο…

 

[via]

Όταν ένας αγώνας δικαιώνεται, ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο…

 Όταν πριν από δύο, περίπου, χρόνια ξεκινούσε, στις περιοχές μας, η επέλαση της ΔΕΗ, εγχώριων και ξένων οικονομικών κολοσσών, για την εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, η ακύρωση, έστω και μιας, μονάδας φάνταζε σαν ένα τιτάνιο έργο. Από τότε, μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι …..

 

Ένα αυθόρμητο κίνημα πολιτών αναπτύχθηκε, συσπειρώνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των τοπικών κοινωνιών. Μια σειρά πρωτόγνωρων, δυναμικών κινητοποιήσεων έφερε στην επιφάνεια το μέγεθος της επερχόμενης λαίλαπας του “κάρβουνου”. Από τη Βοιωτία (1/7/2007) στον Αστακό (14/7/2007), από τον Αλμυρό ( 28/1/2008 ) στη γέφυρα του Ρίου ( 24/2/2008 ), από την Καβάλα ( 27/2/2008 ) στο Μαντούδι ( 21/3/2008 ), από τη Λιβαδειά ( 16/5/2008 ) στη Λάρυμνα ( 5/6/2008 ), από την Αντίκυρα ( 13/7/2008 ) στην “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ ( 6/9/2008 ), από το Αλιβέρι ( 19/10/2008 ) στον Αστακό ( 15/1/2009 ), και πάλι, στο Αλιβέρι ( 1/2/2009 ), οι πολίτες έκαναν αισθητή την παρουσία τους, δίνοντας μαθήματα κοινωνικής αντίστασης.

Έχοντας αποφύγει, από την πρώτη στιγμή, την πεπονόφλουδα του τοπικισμού και της αυτοαπομόνωσης (“αρκεί να φύγουν οι μονάδες από την περιοχή μας”) δώσαμε το πραγματικό στίγμα της επιλογής του λιθάνθρακα, σαν μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά επικίνδυνης λύσης, που θα στρεβλώσει, ακόμη περισσότερο, τον ενεργειακό σχεδιασμό ολόκληρης της χώρας, για πολλές δεκαετίες. Δημιουργήσαμε το δίκτυο “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, ήρθαμε σε επαφή και κοινές δράσεις με τις λιγνιτικές περιοχές, με επιτροπές αγώνα για άλλες ενεργειακές δραστηριότητες, από όλη την Ελλάδα, ευαισθητοποιήσαμε πρωτοβουλίες πολιτών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Συντονιστήκαμε με άλλες παράλληλες δράσεις και προκαλέσαμε παρεμβάσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολιτικών φορέων. Μιλήσαμε για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και καταθέσαμε το δικό μας προβληματισμό για την ενέργεια, για την ανάπτυξη που επιθυμούμε, για το μέλλον των ανθρώπων και των τοπικών μας κοινωνιών.

Αυτό το μεγάλο μέτωπο, κατάφερε, σε πρώτη φάση, να ματαιώσει τις μονάδες των ΔΕΗ – RWE, σε Καβάλα ή Αλμυρό. Να παρεμποδίσει την αδειοδότηση των μονάδων στην Αντίκυρα, το Μαντούδι, το Αλιβέρι, τον Αστακό και τη Λάρυμνα. Για να φτάσουμε, σήμερα, να ακούμε, από επίσημα κυβερνητικά χείλη, τη διαβεβαίωση ότι ο λιθάνθρακας αποτελεί παρελθόν, για τα επόμενα, τουλάχιστον, χρόνια. Πρόκειται για μια περιφανή νίκη των πολιτών, που δεν ακυρώνει, απλά, μια πλευρά της ενεργειακής πολιτικής, αλλά σηματοδοτεί, κυρίως, το δικαίωμα των πολιτών να έχουν αποφασιστικό λόγο σε όσα τους αφορούν και τη ικανότητα να το επιβάλλουν.

Αυτή τη στιγμή της ικανοποίησης, δεν ξεχνάμε ότι το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού ξανανοίγει από την αρχή. Είναι ευκαιρία να γίνει τώρα ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος, που δεν έγινε ποτέ μέχρι τώρα. Έτσι ώστε:

 

·          να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων

·          να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας

·          να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη

·          να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”

·          να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (το νέο εφεύρημα), καθώς και η δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας

·          να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο βαθμό, στο φυσικό τοπίο

Σε όσους θα περίμεναν να γυρίσουμε, τώρα, στους καναπέδες μας έχουμε να πούμε τούτο: σήμερα δεν είμαστε όπως χθες. Τίποτα δεν είναι όπως χθες. Μέσα από το σκληρό αγώνα που δώσαμε, ωριμάσαμε σαν πολίτες και σαν συλλογικότητες. Ενηλικιωθήκαμε. Νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα. Για τα προβλήματα, ενεργειακά και μη, που συνεχίζουν να ταλανίζουν τις περιοχές μας και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Στο πλευρό, ιδιαίτερα, εκείνων που μας “άνοιξαν τα μάτια” και που συνεχίζουν να βιώνουν τη σκληρή εμπειρία του λιγνίτη. 

Ο αγώνας συνεχίζεται !

12/2/2009

 “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”  

το κείμενο της ανακοίνωσης

 

Ιδού το… Ελλαντάναμο

Απάνθρωπες συνθήκες αντιμετώπισης των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα διαπίστωσε ο επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Τόμας Χάμαρμπεργκ, στην έκθεση που δίνεται σήμερα στη δημοσιότητα, μετά από έρευνα που πραγματοποίησε στις 8-10 Δεκεμβρίου, όταν επισκέφτηκε τη χώρα μας και τα κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών. Ο αρμόδιος υπουργός, Προκόπης Παυλόπουλος, απαντώντας στον επίτροπο όταν εκείνος του ζήτησε εξηγήσεις για τις απάνθρωπες συνθήκες, επιχείρησε να κάνει το άσπρο μαύρο, να ρίξει την ευθύνη σε άλλους υπουργούς, ακόμα και στους ίδιους τους πρόσφυγες.

 

Οι «ελιγμοί» του κ. Παυλόπουλου καταγράφονται στην έκθεση του επιτρόπου. Οπως διαπίστωσε ο κ. Χάμαρμπεργκ, οι πρόσφυγες που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους και ζητούν άσυλο στη χώρα μας έχουν αυξηθεί δεκατρείς φορές τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το 2004 δεχτήκαμε 4.469 αιτήσεις και το 2008, μόνο το πρώτο εξάμηνο, δεχτήκαμε 57.623 και μέχρι το τέλος του 2008 αυτές έφτασαν στις 150.000 (με χώρες προέλευσης: Πακιστάν, Ιράκ, Αφγανιστάν, Μπανγκλαντές, Συρία, Ιράν, Νιγηρία και Γεωργία).

Το 2007 δόθηκε άσυλο μόλις στο 0,04% των αιτούντων και στο 2,05% όσων έκαναν έφεση. Ο Πρ. Παυλόπουλος ισχυρίστηκε ότι το πρώτο οκτάμηνο του 2008 το ποσοστό όσων έλαβαν άσυλο κατόπιν εφέσεως αυξήθηκε στο 11,3%. Η απάντηση του επιτρόπου ήταν ότι στη Βρετανία, τη Σουηδία και τη Γερμανία τα αντίστοιχα ποσοστά φτάνουν στο 94%.

Πιο σοκαριστική από τους αριθμούς, όμως, είναι η πραγματικότητα που αντίκρισε στους χώρους κράτησης που επισκέφτηκε στη Θράκη και περιγράφει στην έκθεση.

Στις Φέρες, μια αποθήκη φιλοξενούσε 45 άνδρες στοιβαγμένους, χωρίς ένα τηλέφωνο για να μπορούν να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο και χωρίς δικαίωμα να βγουν από τον χώρο κράτησής τους. Τους βρήκαν να κοιμούνται σε στρώματα που είχαν τοποθετηθεί στο τσιμεντένιο πάτωμα, το ένα δίπλα στο άλλο, όπου την ημέρα αναγκάζονταν να πατάνε σε αυτά.

Οι συνθήκες υγιεινής, ειδικά στην τουαλέτα, περιγράφονται ως απαράδεκτες. Μερικοί κρατούμενοι είχαν εξανθήματα στα χέρια τους και κάποιος ξυπόλυτος παραπονέθηκε πως οι Αρχές δεν τους δίνουν ούτε παπούτσια ούτε ρούχα.

Στην πόρτα ήταν κολλημένο ένα φυλλάδιο που τους ενημέρωνε για το δικαίωμά τους να προσλάβουν δικηγόρο της επιλογής τους, με δικά τους έξοδα, για να τους συμβουλέψει.

Οι συνεργάτες του Τ. Χάμαρμπεργκ διαπίστωσαν ότι οι αρμόδιοι αστυνομικοί αγνοούν σε μεγάλο βαθμό τη σχετική νομοθεσία για τα δικαιώματα των προσφύγων. Ο υπουργός Εσωτερικών, που αρνήθηκε ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως τα είδε ο επίτροπος, δήλωσε: «Οταν φτάνουν υπήκοοι από τριτοκοσμικές χώρες στα σύνορα ή στα νησιά του Αιγαίου ενημερώνονται πλήρως πως μπορούν να κάνουν αίτηση ασύλου, αλλά αρκετοί δεν κάνουν αίτηση γιατί δεν θέλουν». Ισχυρίστηκε επίσης ότι «όταν συλλαμβάνονται, όλοι εξετάζονται από γιατρό, που τους επισκέπτεται συχνά και κατά την κράτησή τους».

Ο Τ. Χάμαρμπεργκ χαρακτηρίζει «απαράδεκτο το γεγονός πως οι ελληνικές αρχές δεν γνωρίζουν καν τον ακριβή αριθμό ασυνόδευτων παιδιών-προσφύγων στη χώρα» και το ότι «εφαρμόζουν την ίδια τακτική απέλασης και για τους ανήλικους».

Για την έλλειψη χώρων υποδοχής των λαθρομεταναστών ο Πρ. Παυλόπουλος απάντησε ότι δεν είναι δική του ευθύνη αλλά του υπουργείου Υγείας, ενώ υποστήριξε ότι ο αυξημένος αριθμός αιτήσεων τα τελευταία 4 χρόνια «οφείλεται στη συνεχή προσπάθεια του ελληνικού κράτους να εξασφαλίζει την προστασία των αιτούντων άσυλο»!

Στην έκθεση υπάρχει αναφορά και για το Αστυνομικό Τμήμα Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη, που δεν διαθέτει αρκετούς εξειδικευμένους υπαλλήλους για το άσυλο, παρότι δέχεται το 94% των αιτήσεων που γίνονται για άσυλο στην Ελλάδα. Τονίζεται επίσης ότι υπάρχει έλλειψη διερμηνέων και νομικών υπηρεσιών, με αποτέλεσμα οι αιτούντες άσυλο να δίνουν συνέντευξη σε γλώσσα που δεν καταλαβαίνουν και χωρίς να ξέρουν τα δικαιώματά τους.

Αλλο μελανό σημείο της έκθεσης είναι η αναφορά που γίνεται για το ότι καμία από τις αποφάσεις για παροχή ασύλου -πρώτου βαθμού- που ερευνήθηκαν δεν περιείχε κάποια αναφορά στους νόμους που βασίστηκαν για την απόφαση. «Δεν ήταν μόνο δύσκολο να βρούμε κάπου την ερμηνεία του νόμου, αλλά ήταν αδύνατο να δούμε έστω εάν είχε εφαρμοστεί ο νόμος στο ελάχιστο». Το ίδιο και στις υποθέσεις δεύτερου βαθμού που ερευνήθηκαν, καθώς «δεν υπήρχαν αναλυτικές πληροφορίες για την απόφαση, ούτε νομική επιχειρηματολογία».

Στην έκθεση ο Τ. Χάμαρμπεργκ εκφράζει και τη βαθιά του ανησυχία «για την ύπαρξη ναρκοπεδίων και για τον μεγάλο αριθμό των αλλοδαπών που έχουν χάσει τη ζωή τους (104) ή έχουν ακρωτηριαστεί (187) σε αυτές τις περιοχές» και καλεί τη χώρα «να ολοκληρώσει την εκκαθάριση των ναρκοπεδίων».

 

[via]

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ-ΠΩΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Αν θέλετε να ψηφίσετε στις ευρωεκλογές από τη χώρα στην οποία διαμένετε, πρέπει να εγγραφείτε στους ειδικούς καταλόγους ως εξής:

Μπαίνετε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών (www.ypes.gr), ανοίγετε την πρώτη σελίδα, κλικάρετε στο «Εκλογές» και στη συνέχεια στο «Εκλογές για Ευρωπαικό Κοινοβούλιο», μετά «Αίτηση Έλληνα εκλογέα κατοίκου Ε.Ε.» και ανοίγει ένας μικρός κατάλογος από τον οποίο πρέπει να επιλέξετε την «Υποβολή Αίτησης».

Στο νέο παράθυρο που ανοίγει συμπληρώνετε στα ελληνικά και το προτιμότερο με κεφαλαία τα στοιχεία σας και μετά χτυπάτε «Υποβολή Αίτησης».

Απο δώ και πέρα διαφέρει για τις χώρες του εξωτερικού στις οποίες μένετε.

Αν π.χ. αυτή είναι το Βέλγιο, διαλέγετε τη χώρα, επιλέγετε την προξενική αρχή (που είναι μόνο μια των Βρυξελλών) και μετά την πόλη.

Συμπληρώνετε τη διεύθυνση σας κτλ. με Λατινικούς χαρακτήρες (για να μπορεί ο ταχυδρόμος να διαβάσει τη διεύθυνση). Έπειτα πατάτε «καταχώρηση αίτησης», και θα σας παρουσιαστεί η αίτηση-υπεύθυνη δήλωση.

Όπως σας εξηγούν και οι σχετικές οδηγίες, τυπώνετε το κείμενο τρεις φορές, υπογράφετε και με το αντίγραφο της ταυτότητας ή διαβατηρίου το κατατέθετε στο προξενείο. (για το Βελγιο: Rue des Petits Carmes 6, 1000 BXL 025455510)

 

 

Τελευταία προθεσμία είναι η 31-03-2009 !!!

Εύχομαι να ψηφίσετε σωστά! J