epon

Θυμίζουμε και χαιρετίζουμε την εξηκοστή πέμπτη επέτειο από την ίδρυση της ΕΠΟΝ, της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων, στα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής της χώρας μας.


«Τότε που όλα τά σκιαζ’ η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά»! Τότε που, ύστερα από τη μεταξική δικτατορία και το μεγάλο έπος του λαού μας «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τα βουνά», ο ελληνικός λαός βρέθηκε χωρίς ηγεσία, αντάξια των καιρών.


Τότε που οι σχεδόν ανοργάνωτοι -φυλακισμένοι εξόριστοι και παράνομοι- κομμουνιστές, μαζί με άλλους καλούς πατριώτες, αποφάσισαν να υπερασπιστούν και να τιμήσουν «ζωή, λευτεριά και τιμή του λαού» και, γυρεύοντάς την, έβρισκαν… χώμα.


Στις 23 Φλεβάρη 1943 (καθώς τον Σεπτέμβρη 1941 δημιουργήθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, το ΕΑΜ, που σφράγισε τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας και αργότερα, με τους ένοπλους μαχητές και μαχήτριες, συγκροτήθηκε ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, ο ΕΛΑΣ, με άξιους ηγέτες του τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη και τον πρωτοκαπετάνιο Άρη Βελουχιώτη) δέκα νεολαιίστικες οργανώσεις αυτοδιαλύθηκαν και ίδρυσαν την ΕΠΟΝ.
Εξακόσιες χιλιάδες νέες και νέοι στρατεύτηκαν στις γραμμές της, στις πόλεις, τα χωριά και τα βουνά της σκλαβωμένης Ελλάδας. Στελέχωσαν τις πολιτικές οργανώσεις του ΕΑΜ και της Εθνικής Αλληλεγγύης, αποφοίτησαν εκατοντάδες από τις σχολές αξιωματικών του ΕΛΑΣ και όλα τα ένοπλα τμήματά του. Δημιούργησαν εστίες πολιτισμού στην ύπαιθρό μας, μετείχαν στον αγώνα για την επιβίωση, στη μάχη της σοδειάς. Με στερήσεις, διώξεις και θυσίες, εθελοντικά, καθημερινά εμψύχωναν τους υπόδουλους και βοήθησαν, μαζί με όλους τους άλλους, αγωνιστές και αγωνίστριες της Εθνικής μας Αντίστασης, να κρατηθεί το εθνικό φρόνημα.


Οφείλεται κάθε τιμή σε όσες και όσους τότε τόλμησαν, αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν, θυσιάστηκαν. Δεν έγιναν, ούτε μπορούσε να γίνουν όλα τέλεια. Δεν έλειψαν, ούτε μπορούσαν να λείψουν, αδυναμίες, υπερβολές, λάθη, ακρότητες. Τίποτε όμως δεν μπορεί να σκιάσει τον αγώνα τον καλό, το μεγαλείο της όλης Εθνικής μας Αντίστασης, τον αγώνα της νέας γενιάς. Από τον αγώνα και τις αγωνίες της αντιφασιστικής έξαρσης, όλες και όλοι, πολλά μπορούμε και πρέπει να διδαχτούμε και να οραματιζόμαστε ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο μας, για την ανθρωπότητα.
Παρά την απογοήτευση, παρά -αλλά και από- όσο από τότε μέχρι σήμερα έζησε ο τόπος μας, ειδικότερα από όσα τα τελευταία χρόνια βάζουν σε δοκιμασία τη συνοχή της κοινωνίας μας, η σημερινή νεολαία, η σημερινή νέα μας γενιά, ξαναζωντανεύει την ελπίδα και το όραμα. Το όραμα που το ΕΠΟΝίτικο τραγούδι το φώτιζε με τον στίχο:


«Για μια ζωή χαρούμενη κι ωραία

απλώνουμε τα στήθια σα φτερά,

μια πλάση ονειρευτή, μια πλάση νέα

τα μπράτσα (σημ. και τα μυαλά) μας θα χτίσουν

τα γερά».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s