Ο ενεργειακός σχεδιασμός της κυβέρνησης κυριαρχείται από τεράστιες αντιφάσεις. Από την μια οι σημερινές δεσμεύσεις και εξαγγελίες της κυβέρνησης στο βαθμό βέβαια, που θα τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις διαπραγματεύσεις του νέου Κυότο, και στην πράξη οι πολιτικές που ακολουθούνται στον τομέα της ενέργειας στηρίζονται σε πλαστές, σε σημαντικό βαθμό, ανάγκες και προτεραιότητες και υλοποιούνται με τρόπους που εξυπηρετούν όχι τον πολίτη – καταναλωτή, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του ευρύτερου κλάδου της ενέργειας. Ο σχεδιασμός προέβλεπε με στόχο το 2020 βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, σταδιακή διείσδυση των Α.Π.Ε, λιγότερη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.

Αντί για ανανεώσιμες πηγές, ακούσαμε για λιθάνθρακα, περισσότερο λιγνίτη, μέχρι και πυρηνικά! Συγκεκριμένα στη διάρκεια του προηγούμενου έτους έγινε ένας αγώνας δρόμου από τη ΔΕΗ και μεγάλα συγκροτήματα του ενεργειακού κλάδου για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού και μεγάλου μεγέθους μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα. Οι αιτήσεις που έιχαν υποβληθεί ήταν για τα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Καβάλα,Μαντούδι και Αλιβέρι Ευβοίας και Αστακό Αιτωλοακαρωανίας. Επίσης έγινε λόγος για νέες λιγνιτικές μονάδες σε Φλώρινα και Πτολεμαίδα, ενώ ερευνάται και το ενδεχόμενο της Δράμας και της Ελασσόνας.

Τι σημαίνει αυτό όμως για τις τοπικές κοινωνίες;

1.Περισσότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση και ιδιαίτερα σε ορισμένες περιπτώσεις καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών.

2. Η καύση του άνθρακα συνεπάγεται την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων αέριων ρύπων και, μάλιστα, των κατ’ εξοχήν υπεύθυνων για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Διοξειδίου του θείου και οξειδίων του αζώτου, υπεύθυνων για την όξινη βροχή. Με μορφή αναπνεύσιμων σωματιδίων, που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους του αναπνευστικού συστήματος καθώς και άλλων ιχνοστοιχείων που συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.

3. Θα απαιτηθούν εκτάσεις εκατοντάδων στρεμμάτων για τη μόνιμη, υπαίθρια απόθεση του άνθρακα, καθώς και για την απόθεση τουπαραγόμενου γύψου και της τέφρας,που θα κατακάθεταιστους λέβητες καύσης του άνθρακα.

Οι επιπτώσεις στο εθνικό επίπεδο είναι οι παρακάτω:

1. Η αυθαίρετη και βίαιη χωροθέτηση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων τινάζει στον αέρα κάθε έννοια εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού. Η διαβούλευση για το εθνικό, αλλά και για κάθε ειδικό, χωροταξικό σχεδιασμό αποδεικνύεται ότιείναιανύπαρκτη.Ειδικά,όταν για τις τοπικές κοινωνίες και τους απλούς πολίτες επιφυλάσσεταιορόλοςτουπαθητικού θεατή κάποιων επιλογών, που δενέχουνκαμίασχέσημεαυτόπουοι ίδιοιοραματίζονταιγιατομέλλοντουςκαι τοντόποτους.

2. Σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο οι συγκεκριμένες μονάδες λιθάνθρακα θα συνεισφέρουν ρύπους των αερίων του θερμοκηπίου, της τάξης των 24.000.000 ισοδύναμων τόνων διοξειδίου του άνθρακα, το χρόνο. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 21%, των εκπομπών των ετών βάσης (1990 και 1995). Είναι γνωστό ότι η χώρα μας δε- σμεύεται από το πρωτόκολλο του Κιότο να συγκρατήσει το μέσο όρο, της περιόδου 2008-2012, των εκπομπών των συγκεκριμένων ρύπων στο +25%. Όταν στο τέλος του 2006 βρισκόμαστε στο +25,4%, και όταν δεν είναι ορατή καμία άλλη σοβαρή κίνηση μείωσης των ρύπων, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ποια είναι η προοπτική.

3.Μπαίνει για πρώτηφορά στο ενεργειακό μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής της χώρας μας ο λιθάνθρακας. Την ίδια στιγμή, που προηγμένες χώρες (ακόμη και μεγάλοι παραγωγοί άνθρακα, όπως η Βρετανία και η Γερμανία) και οι διεθνείς οργανισμοί τον εξοβελίζουν από το ενεργειακό τους δυναμικό. Η Ελλάδα, για λόγους που σχετίζονται με την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων οικονομικών συμφερόντων, εξακολουθεί να παραμένει δεμένη στο άρμα της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.

4. Εξακολουθεί να θεωρείται αυτονόητο το μοντέλο της υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, καθυστερεί προκλητικά η εφαρμογή και η υποστήριξη πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που σε τελική ανάλυση αποτελεί και τη σημαντικότερη ενεργειακή επένδυση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι ανακυκλώνεται η συζήτηση για το ενδεχόμενο χρήσης της πυρηνικής ενέργειας.

5. Η προοπτική μιας διαφορετικής ενεργειακής πολιτικής δεν υπονομεύεται, όμως, μόνο από τις σχεδιαζόμενες λιθανθρακικές και λιγνιτικές μονάδες. Υπονομεύεται και από τον τρόπο διαχείρισης των λιγότερο ρυπογόνων μονάδων (φυσικό αέριο) και των ΑΠΕ. Μια διαχείριση που χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, γιγαντισμό των εγκαταστάσεων, αποκοπή από την εξυπηρέτηση τοπικών αναγκών και των μικρών χρηστών, από τη δημιουργία νέων περιβαλλοντικών προβλημάτων σε παράκτιους χώρους, δάση και ορεινούς όγκους και που σε πολλές περιπτώσεις έχειφέρει αντιμέτωπες τις τοπικές κοινωνίες με τέτοιου είδους εγκαταστάσεις.

Για όλους αυτούς τους λόγους τα τοπικά κινήματα και οι ενεργοί πολίτες, στις περιοχές χωροθέτησης των λιθανθρακικών μονάδων, και όχι μόνο, αντιδρούν δυναμικά. Για να υπερασπιστούμε τις τοπικές μας κοινωνίες, αλλά και να υποστηρίξουμε μια άλλη λογική αντιμετώπισης του περιβάλλοντος και της ίδιας μας της ζωής. Μέσω της πρωτοβουλίας «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα» υπάρχει πανελλαδικός συντονισμός των δράσεων, ενημέρωσης και πίεσης σε κέντρα αποφάσεων στα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος.

Όλοι μαζί διεκδικούμε:

– Να μην εγκριθεί καμία άδεια ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο λιθάνθρακα

– Να αποκλειστεί η χρήση του λιθάνθρακα στο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και να αρχίσουν να υλοποιούνται πολιτικές σταδιακής απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, σε πρώτη φάση τα πιο ρυπογόνα (λιγνίτης, πετρέλαιο)

– Να εφαρμοστούν ρεαλιστικές και, ταυτόχρονα, επιθετικές πολιτικές στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και της αποδυνάμωσης του μοντέλου της υπερκατανάλωσης

– Η χάραξη της ενεργειακής πολιτικής και η υλοποίηση των ενεργειακών επενδύσεων να πάρουν σοβαρά υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών για μια ισόρροπη ανάπτυξη. Να μην καταπνίξουν τις παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες και να μην ισοπεδώσουν τα ιδιαίτερα φυσικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά τους. Ώστε να γίνει ελκυστική η παραμονή στην περιφέρεια, και λιγότερο υποχρεωτικός ο εγκλωβισμός σε ένα ολοένα και πιο αποκρουστικό κέντρο.

– Αυτό πουφαίνεται σαν μια ρεαλιστική εκδοχήγια το άμεσο μέλλον, δηλαδή η μεγαλύτερη διείσδυση του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ,να μην υλοποιηθεί με τον ισοπεδωτικό και συγκεντρωτικό τρόπο που φαίνεται να επικρατεί σήμερα και που, αντί να λύνει, δημιουργεί νέα περιβαλλοντικά προβλήματα. Σε αντίθεση με ένα σχεδιασμό διάχυσης και αποκεντρωμένης χρήσης αιολικών και ηλιακών τεχνικών διατάξεων, που αναπτύσσονται παράλληλα με τις δημοκρατικές κοινωνικές συλλογικότητες που θα τις υποστηρίζουν.

– Να αποκλεισθεί ρητά η χρήση της ατομικής ενέργειας! Ούτε εναλλακτική είναι, ούτε οικολογική –προφανώς- ούτε καν οικονομική και θέτει απειλές για τον άνθρωπο.

Advertisements
Σχόλια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s