Στο χάρτη που παρατίθεται μπορεί κανείς να διακρίνει τις χώρες της Ευρώπης όπου η θητεία είναι ακόμη υποχρεωτική

Στο χάρτη που παρατίθεται μπορεί κανείς να διακρίνει τις χώρες της Ευρώπης όπου η θητεία είναι ακόμη υποχρεωτική

Παγκόσμια Ημέρα για την Αντίρρηση Συνείδησης χθες και 12 έτη μετά την ψήφιση του πρώτου νόμου για τη δυνατότητα εκπλήρωσης εναλλακτικής θητείας η Ελλάδα εξακολουθεί την κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης.

Εδώ η εναλλακτική θητεία έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, με συνολική διάρκεια 30 μηνών (!), με δυνατότητα μείωσης στους 23 μήνες, έπειτα από σχετική απόφαση υπουργού. Δεκάδες νέοι -“μεμονωμένα περιστατικά”- χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο μην μπορώντας να αντεπεξέλθουν σωματικά και ψυχολογικά στις απαιτήσεις της θητείας.

“Η στρατιωτική μηχανή αποτελεί -ήδη από το 1950 και τον πόλεμο της Κορέας- τμήμα της παγκόσμιας μηχανής του πολέμου. Με πρόσχημα πάντα κάποιον ‘εθνικό κίνδυνο’ (βουλγαρικό παλιότερα, τουρκικό πιο πρόσφατα), τις ‘διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας’ (βλ. ΝΑΤΟ) ή τον ‘πόλεμο κατά της τρομοκρατίας’, ο διαρκώς εξοπλιζόμενος ελληνικός στρατός παίρνει μέρος σε ‘ειρηνευτικές αποστολές’ εκτός συνόρων (ουσιαστικά ως στρατός κατοχής)” επισημαίνει ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης.

Υποχρεωτική στρατιωτική θητεία απαντάται πλέον μόνο σε 9 χώρες στην Ευρώπη και συγκεκριμένα σε: Γερμανία, Πολωνία, Λιθουανία, Σουηδία, Αυστρία, Εσθονία, Κύπρο, Φινλανδία και Ελλάδα. Επίσης, 18 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστούν την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας.

Γιατί δεν πάω στρατό

Τρεις άνθρωποι, που αρνήθηκαν τη στράτευσή τους, έχουν επικοινωνήσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τους λόγους που τους οδήγησαν στην απόφασή τους:

Λάζαρος Πετρομελίδης, 20 Μαΐου 2008

(…) Δεν θέλω ήρωες, δεν θέλω ανδριάντες, δεν θέλω χίμαιρες, αυταπάτες, φανταστικούς εχθρούς και καλλιεργημένους μύθους. Δεν θέλω άλλες παρελάσεις, άλλους στρατούς, άλλες μεγάλες ιδέες. Δεν θέλω αποτρεπτικά ή αμυντικά δόγματα, στα 45 μου χρόνια έχω ήδη βιώσει μπόλικα από δαύτα.

Ζωή θέλω, μέλλον, ελπίδα για τα παιδιά όλων μας. Και θέλω να μην καταστρέφεται άλλο η πορεία μου από ανίκανους κυβερνώντες, που αδυνατούν καν να συμβαδίσουν με τους καιρούς τους. Γι’ αυτά δικάζομαι, γι’ αυτά δικαζόμαστε… Όποιος θέλει εθνικισμό και μιλιταρισμό, μίσος και μισαλλοδοξία, οπισθοδρόμηση και χειραγώγηση, ας τα έχει. Εγώ δεν θα ‘μαι μαζί του. Τελείωσα (…).

Γιάννης Σαρηγιάννης, 26 Μαρτίου 2002

(…) Τα σύνορα και η πατρίδα που με καλούν να φυλάξω δεν τα αναγνωρίζω. Τα έθνη, οι θρησκείες και οι γραμμές στον χάρτη που χωρίζουν τη γη σε ‘δική μας’ και των άλλων είναι μια ακόμη εφεύρεση για τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε κοπάδια που βλέπουν σαν εχθρό το ένα τ’ άλλο, αντί να στρέφονται στους πραγματικούς εχθρούς, τα μικρά και μεγάλα αφεντικά τους.

Είναι ένας ακόμη μηχανισμός για να επιτευχθεί η εθνική ενότητα ενάντια στην ταξική αλληλεγγύη, για να αισθάνονται οι προλετάριοι ότι έχουν περισσότερα κοινά με τ’ αφεντικά τους παρά μεταξύ τους, μόνο και μόνο γιατί έτυχε να γεννηθούν σε διαφορετικά μέρη, ακόμα και αν αυτά απέχουν λίγα μέτρα(…).

Γιάννης Χρυσοβέργης, 22 Αυγούστου,1989

(…) Επειδή ο στρατός, με το πρόσχημα της αποτελεσματικής προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, διαπαιδαγωγεί τους νέους στον αυταρχισμό, τη βία, τον σεξισμό, το γλείψιμο και την τυφλή υποταγή στην εξουσία, συμπεριφορές ανάρμοστες για κάθε ελεύθερο άνθρωπο(…).

Πηγή: www.antirrisies.gr

Ο Μολώχ της θητείας

Οι αυτοκτονίες στον στρατό θερίζουν κληρωτούς στρατιώτες, αλλά και επαγγελματίες, που αντιμετωπίζουν δραματικές συνθήκες διαβίωσης στελεχώνοντας τα κατώτερα και μεσαία κλιμάκια της ιεραρχίας. Πέντε άνδρες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών του τρέχοντος έτους:

Ο 20χρονος στο στρατόπεδο “Καμπάνη” που κειτόταν νεκρός για 11 ημέρες, δίπλα στα μαγειρεία, χωρίς κανένας να τον αναζητήσει. Ο επίσης 20χρονος που βρέθηκε τα μεσάνυχτα κρεμασμένος σε ένα δένδρο, 100 μέτρα από τον κοιτώνα του, στο στρατόπεδο της Ρόδου. Ο 20χρονος που αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του όπλο τρεις ημέρες πριν πάρει το απολυτήριό του, στο Διδυμότειχο. Ο 49χρονος υπολοχαγός στη μονάδα Στεφανοβικείου, που βρέθηκε θανάσιμα τραυματισμένος μέσα στο αυτοκίνητό του, δίπλα στο υπηρεσιακό του όπλο. Ο οπλίτης Βραχείας Ανακατάταξης στη λέσχη αξιωματικών, ο θάνατος του οποίου σκεπάστηκε από πέπλο συγκάλυψης.

Δικαίωμα στην άρνηση στράτευσης και εναλλακτική θητεία

“Για δημοκρατικά κράτη που σέβονται τα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, ο σεβασμός για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης δεν μπορεί να θεωρείται έλασσον ζήτημα, ξεκομμένο από τη δεσπόζουσα τάση προστασίας και προώθησης, σε διεθνές επίπεδο, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» («Αντίρρηση συνείδησης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία», Γενική Διεύθυνση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Συμβούλιο της Ευρώπης, Ιούνιος 2002). Ως λύση προβάλλεται η εναλλακτική θητεία.

Η αντίρρηση συνείδησης τιμωρείται

Καμία πρόθεση να εναρμονιστεί με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα δεν επιδεικνύει η Ελλάδα, αλλά αντιθέτως εξακολουθεί να διώκει συστηματικά τους αντιρρησίες συνείδησης, με ενδεικτική της περίπτωση του Λαζάρου Πετρομελίδη, αντιπροέδρου του EBCO (Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης), ο οποίος έχει καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με την κατηγορία της ανυποταξίας.

Τον Μάρτιο του 2005 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε την Ελλάδα να βελτιώσει τον νόμο που αφορά την αντίρρηση συνείδησης:

«Η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία της γιατί η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας για τους αντιρρησίες συνείδησης είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία και γιατί η αξιολόγηση των αιτήσεων για την υπηρεσία αυτή βρίσκεται υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του υπουργείου Άμυνας. Το κράτος-μέλος πρέπει να διασφαλίσει ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα…».

Διεθνής Αμνηστία: Η Ελλάδα να σεβαστεί τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης

“Η Ελλάδα συνεχίζει με επιδεικτικό τρόπο να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης αψηφώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τις διεθνείς συστάσεις. Είναι ανέκαθεν η πιο γνωστή χώρα στην Ε.Ε. για τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί την Ελλάδα να σεβαστεί πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης και να πάψει επιτέλους τις διώξεις εναντίον τους» δήλωσε η Κατερίνα Καπερναράκου, Πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. Σε συμβολική δράση προχώρησε η οργάνωση χθες στο Σύνταγμα.

Πανευρωπαϊκή συνάντηση αντιρρησιών συνείδησης στην Κύπρο

Τριήμερη πανευρωπαϊκή συνάντηση αντιρρησιών συνείδησης διοργανώνει το “Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης”, στην Κύπρο, που ξεκίνησε χθες και ολοκληρώνεται αύριο με τον τίτλο: “Η Συνείδηση είναι απαραίτητη για την Ειρήνη”.

Μεταξύ των εισηγητών ο Λάζαρος Πετρομελίδης και η Αλεξία Τσούνη, μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης. Σε ακτιβιστικές ενέργειες πρόκειται να προχωρήσουν οι συμμετέχοντες αύριο, στα πλαίσια του mil tourism στα σύνορα.

Κοιτάω τα όνειρα μου, μπροστά μου να βαράνε
προσοχή, το κορμί μου ντυμένο σε μια φορεσιά χακί.
Και ζαχαρώνω όταν κοιτάω κλειστή την τελαμώνα
Και λέω να τους χαρίσω τα δεκαεννιά μου χρόνια.

Τα όνειρά μου έχουνε πάρει ένα πράσινο χρώμα,
με αστέρια για φόντο μου τα ‘θαψαν στο χώμα.
Μην βιαστείς όμως να πεις πως τελειώσαν τα όνειρά μου.
Μου αλλάξαν την εμφάνιση και όχι την καρδιά μου.

Ρόδες

Advertisements
Σχόλια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s